Alle zussen op het Dock 

Het is hier nu 10:10 uur. Ik zit aan een picknicktafel die rondom een boom gebouwd is, onder een dak van bladeren.
Het zonnetje schijnt fel, maar ik geniet hierdoor van de schaduw en een koeler briesje door mijn haren. Ik hoor een muziekje in de verte vanaf de andere kant van het CDTC van de ‘entertainment’ dolfijnen. De meiden en hun vaders zijn daar nu met ze aan het kijken naar allerlei knappe kunsten die deze dolfijnen in opdracht kunnen uitvoeren. De therapie dolfijnen en de entertainment dolfijnen zijn hele andere dieren – ze hebben andere talenten,specialiteiten en andere vaardigheden. Dit maakt dat deze 2 “groepen” dolfijnen niet zomaar onderling uitwisselbaar zijn.
Vandaag is het een speciale dag! Alle meiden mogen met Puck mee op het Dock. De gehele watertijd! We zullen veel foto’s maken en ik zal vanmiddag in onze villa het avontuur van vandaag weer opschrijven. Want vandaag gaan we na de therapie (en een ijsje eten) weer terug naar de villa. De grote meiden hebben huiswerk en we merken dat iedereen wel een beetje moe is van de eerste dagen therapie en alle indrukken. Dit is overigens heel normaal en past volledig in het programma – we herkennen dit nog van 2 jaar geleden. Nu is het extra fijn dat we een prettig huis met zwembad hebben zodat iedereen kan relaxen op zijn/haar eigen manier.
….. we zijn inmiddels een paar uur verder en in onze villa. Wat een geweldige dag was het vandaag!
Voordat de therapie begon hadden wij als ouders een workshop over sensorische integratie van Ricarda. Dit was heel erg leerzaam. Het is goed om met elkaar weer te beseffen aan welke fundamenten we kunnen bouwen om het leren verder mogelijk te maken en de therapie van thuis meer kracht te kunnen bieden. Als er mensen zijn die hier meer informatie over willen dan vraag het gerust, dan ga ik daar nog wat dieper op in.
De meiden hebben in de tussentijd een rondje in het sea aquarium gemaakt. Dit omdat deze verschillende workshops echt gericht zijn op de ouders. In het sea aquarium zijn veel verschillende soorten vissen, haaien, flamingo’s en andere mooie dingen om te zien. Daarnaast zijn er ook verschillende shows te zien dus het uur was zo voorbij voor ons allemaal. De workshop werd een uur voor de therapie tijd gegeven dus toen we hierna weer bij elkaar aan de picknicktafel zaten werd Puck Alweer opgehaald door haar team om binnen te werken.
Deze tijd binnen kon voor de andere meiden niet snel genoeg voorbij gaan – want zoals ik al zei mochten ze vandaag direct mee naar het Dock wanneer Puck naar buiten kwam.
Een uur lang hebben de meiden met elkaar samen gewerkt, chabelita opdrachten gegeven, kusjes gekregen, vis gegeven, chabelita geaaid, een watergevecht gehouden met elkaar en met elkaar ervaren hoe bijzonder het is om op deze manier met elkaar samen te werken. Voor ons genieten om te zien hoe goed ze met elkaar deze speciale momenten delen en elkaar de ervaring gunnen. Talina gaf aan dat alle vier de meiden elkaar echt een beurt gunnen en hierbij in staat zijn om te wachten op hun eigen beurt. Wat een mooi compliment.
Daarnaast vond Puck het geweldig om aan haar zussen en zusje te laten zien waar alles was en lag. Ze straalde van trots!
Puck heeft vandaag veel geoefend met woorden, letters en kaartjes met acrobatiek. Om Puck beter te laten voelen waar haar balans en evenwicht zit worden er verschillende oefeningen met haar gedaan. Hierdoor wordt er op verschillende vlakken tegelijkertijd gewerkt en worden zowel haar lichaam als haar hersenen steeds op een andere manier uitgedaagd. Wat wij de komende dagen extra met haar gaan doen (althans de mannen) is met haar, haar balans oefenen doormiddel van verschillende (leuke) acrobatische oefeningen. Ik typ de mannen want ik ben nou eenmaal een “bubbeltjes-plastic-moeder” en zie ik zoveel dingen potentieel gevaar en ben alleen maar bang dat ik ze pijn doe, laat vallen …. ik weet het …. ik wordt er ook regelmatig mee voor de gek gehouden….
Talina gaf bij de evaluatie vandaag ook aan dat Puck streng is voor zichzelf. Ze legt haar lat erg hoog en wanneer een opdracht of antwoord gevraagd wordt van haar dan kan ze erg onzeker worden. Ze weet vaak het antwoord wel maar ze wil het zo graag goed doen dat ze geen fouten wil maken. Wij herkennen dit maar van ons mag ze “fouten” maken want van “fouten” leer je. We gaan proberen dit voor haar makkelijker te maken door vaker aan te geven en te benoemen dat we allemaal wel eens iets niet weten of niet meteen goed zeggen en dat, dat oké is.
Het is wat, zo klein en en dan al alles zo goed willen doen. Terwijl we juist zo trots zijn op haar wat ze kan, bereikt en doet!
Vandaag was echt een topdag!!
Morgen weer een nieuwe dag. Wij gaan vanavond lekker een hapje eten met elkaar en de dag afsluiten.
Morgen mag Bente (zoals ik in een andere blog heb aangegeven) een dag ‘stage’ lopen als fysiotherapeut bij een andere therapiepatiënt. De familie en de therapeuten vond dit goed dus zal zij zowel binnen als buiten ervaren hoe een sessie kan zijn – wat een mooie en unieke ervaring gaat dat zijn!
Soof en Joes hebben daardoor morgen ook een quality siblingsdag want zij zullen één op één met Laura en Nadine hun programma invullen. Er is tijdens ons programma namelijk geen ander gezin met een broertje of zusje.
Voor nu bon nochi!