Annika, Dag 1 – 12 september 2016

Vorig jaar rond deze tijd kwam Annika op de wachtlijst van stichting Syndroom van de lach. Na zo’n 9 maanden actievoeren en vervolgens veel voorbereidingen voor deze reis zoals o.a. vlucht boeken, accommodatie regelen en oppas vinden voor ons huis vandaag de grote dag; de start van de dolfijnondersteunde therapie voor Annika!!!
foto-3-annika-durft-chabelita-te-aaien
Annika kon bijna niet wachten! We werden om 10.45 uur verwacht voor een welkomstgesprek. We zijn al vroeg vertrokken naar het CDTC (Curaçao Dolphin Therapie & Research Center) en moesten nog een tijdje wachten daar. Er was genoeg te zien, maar Annika had maar 1 doel; zo snel mogelijk naar de dolfijnen. Ze had al snel door door welk hekje je daar kunt komen en dit hekje moesten we goed bewaken ;).

We kregen eerst uitleg over de komende weken en hoe de therapie is opgebouwd.

Annika krijgt een eigen therapeut, stagiaire en dolfijnentrainster aangewezen die de komende tijd met haar gaan werken. Haar zussen en zusje krijgen een eigen programma aangeboden; ze kunnen kiezen: òf kijken bij Annika òf andere activiteiten doen. Of een mix van deze twee. Ze kiezen voor een mix.
foto-4-annika-vindt-het-steeds-leuker
Vervolgens hebben we een tijdje gewacht in de ruimte van het CDTC. Het was daar heerlijk koel en we hebben even wat gedronken en onze meegebrachte boterhammen opgegeten. Om 12.30 uur hadden we een gesprek met Lisa, de therapeute. Zij is maatschappelijk werkende en gaat Annika in de komende tijd begeleiden. In overleg met de andere therapeuten gaan ze zo goed mogelijk inspelen op de gestelde doelen; spraakontwikkeling en sociale vaardigheden. Het was een anamnesegesprek en ze heeft de situatie van Annika in kaart gebracht. Charlotte en Emily waren ook bij dit gesprek aanwezig.

Hierna begon de therapie! Annika is duidelijk uitgelegd dat ze eerst moet werken en dat ze hierna met de dolfijnen mag zwemmen. Lisa vertelde dat ze supergemotiveerd was! Ze wilde goed meewerken omdat ze heeel graag wilde zwemmen.

Ze hebben eerst elkaar voorgesteld door middel van een beurtspel, een verzwaarde bal gooien naar elkaar. Annika liet zien dat ze spierballen had! Ze moest duidelijk aangeven wanneer ze iets wil vragen; dat is een oefening voor thuis want dat is natuurlijk ook het uitlokken van taal.

Na een aantal activiteiten zijn ze op tijd begonnen met het aantrekken van de wetsuit; dit omdat ze nooit weten hoelang dit gaat duren. Annika werkte mooi mee en ze waren vijf minuten eerder klaar en ze wilden toen nog een spelletje doen. Maar dat wilde Annika niet; nee als ze de wetsuit aanhad, dan gingen ze zwemmen. En ja; geef haar eens ongelijk deze eerste therapiedag. (Dit is trouwens wel 1 van de dingen die we graag veranderd zien; beter inspelen op veranderingen die zich voordoen; tja… ;).
foto-2-chabelita-komt-wel-heel-dicht-bij
Toen mocht ze eindelijk naar Chabelita; haar therapiedolfijn voor de komende 2 weken. Chabelita is zwanger; begin oktober uitgeteld en heeft nog 1 therapiesessie per dag; Annika is de gelukkige! Ze is een hele lieve dolfijn die veel kletst en heel goed kan werken. Toen Annika op het dok zat en zag hoe groot Chabelita was, schoot ze volledig in de stress. Ze durfde niet!! Toen Chabelita dichtbij kwam, wilde ze het liefste weg. En dan kun je zien dat je met vakmensen te maken hebt. Iedereen bleef rustig en Chabelita kwam steeds dichterbij. Op een gegeven moment heeft Lisa de beslissing genomen om Annika het water in te nemen, ook al wilde ze dit eigenlijk niet. Ze gaf achteraf aan dat er twee keuzes waren; of heel langzaam te laten wennen of toch het water in. Gelukkig heeft ze voor nr. 2 gekozen. Annika klemde zich vast aan Lisa en vond het heel spannend in het water. Chabelita kwam steeds dichterbij. Na verloop van tijd durfde ze haar te aaien! Wat voelt Chabelita lekker zacht aan! Ze schrok in het begin ook van het ‘kletsen’ van Chabelita. Chabelita is heel enthousiast en maakt nogal wat lawaai. Annika vindt dat lastig en hield daarom eerst haar vingers in de oren. Gelukkig begon ze hierdoor niet te huilen. Na verloop van tijd werd dit beter. Annika mocht kiezen door middel van kaartjes wat Chabelita zou gaan doen. Ze koos eerst voor bubbels, Chabelita ging onder water en blies bubbels.

Plotseling gaf Annika Chabelita spontaan een kusje op haar rug. Dat was heel mooi om te zien. Even later zelfs een kusje op de snuit; zoals jullie op de foto kunnen zien !
foto-5-annika-geeft-chabelita-een-kusje
Op het dok is onder andere gewerkt aan de sensorische integratie door middel van druk. Dit doen ze met speciale balletjes die in de handen en voeten worden gerold. Hierna mocht Annika nog weer even zwemmen. Heel leuk om te zien dat ze hierna een stuk vlotter het water inging en er echt plezier aan leek te beleven.
foto-1-eindelijk-mag-annika-naar-de-dolfijnen
Na afloop van de doktherapie hebben we een nabespreking gehad met Lisa. Ze heeft uitgelegd waar ze aan gewerkt hebben tijdens de sessies. (Dat hebben we hierboven beschreven).

Annika kwam enthousiast maar moe terug van de eerste therapiedag! Toen we haar vroegen hoe ze het heeft gevonden gaf ze aan dat ze pannenkoeken wilde eten. Tja.. Vandaag wordt het pizza. Ook prima, dat lust ze ook !

Op naar de dag van morgen, we hebben er zin in!!!

Hartelijke groeten,

Marco, Inge, Charlotte, Emily, Annika en Rosalyn Koppelman

20 gedachten over “Annika, Dag 1 – 12 september 2016”

  1. Wat leuk, een kennis van me zit er nu ook met hun zoontje Adam. Wellicht zijn jullie ze tegengekomen?

    Veel plezier en succes!

    Groetjes,
    Maaike

  2. Heey supper leuk dat de eerste therapie dag goes ging dat snap ik dat ze het voor het eerst spanend om voor het eerst met dolfijnen te zwemmen ik vind het super goed van groeten lisan

  3. Wat geweldig om dit te lezen.
    Een paar jaar geleden waren wij als toeristen in dit centrum op Curaçao en toen al onder de indruk van de professionaliteit daar. Heerlijk dat jullie dochter daar nu van kan genieten en jullie gezin als geheel ook. Jullie kennen mij niet maar ik heb jullie wel gezien in de vrije baptistengemeente in Wierden. (M’n zoon en schoondochter wonen daar, en zodoende kom ik er ook af en toe).
    Geniet in alle opzichten van de mooie tijd op Curaçao.

  4. Wat een heerlijke blog om te lezen. Fantastisch!! Lieve familie heel veel leer-plezier met elkaar en vergeet niet te genieten tijdens het harde werken. Ik volg jullie op de voet. Blijf zo schrijven. Liefs Mindy

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *