Annika, Dag 1 – 20 augustus 2018

Vandaag de 1e therapiedag voor Annika! Hier hebben we lang naar uitgekeken!
In september 2016 is Annika voor het eerst geweest nadat we veel acties hebben georganiseerd voor stichting syndroom van de lach. Toen we terugvlogen, hadden we zo’n 5 uur vertraging en als tegemoetkoming hebben we vouchers ontvangen voor nieuwe tickets. In de afgelopen 2 jaar hebben we nog een aantal acties georganiseerd voor de stichting en zij hebben het mogelijk gemaakt dat Annika nogmaals de therapie kan volgen! We ervaren het als een groot voorrecht dat we hier voor de tweede keer mogen zijn met ons gezin. De eerste therapie heeft veel gebracht, Annika heeft meer rust in haar lijf, slaapt beter en is niet meer bang voor dieren. We hopen dat nu haar communicatie een boost mag krijgen!
We zijn al even op het eiland, afgelopen woensdag zijn we aangekomen. We zijn de jetlag te boven en zijn er helemaal klaar voor!

Annika heeft elke dag therapie van 13.00 tot 15.00 uur. Ze heeft therapie van 2 therapeuten, Stephanie is logopediste en Merel is fysiotherapeute. Daarnaast is Krista betrokken bij de therapie als dolfijntrainster en heeft ze weer Chabelita als dolfijn.
We hadden vanmorgen eerst om 10.45 uur een informatiebijeenkomst. De meeste dingen wisten we nog van de therapie in 2016, maar toch even goed om te horen.

Om 12.30 uur hadden Marco, Charlotte en ik een gesprek met Stephanie waarin we de thuissituatie hebben besproken en de doelen waar we graag aan willen werken.
Het hoofddoel is de spontane spraak en daarnaast willen we graag handvatten hoe om te gaan met specifiek gedrag, volhardend gedrag van Annika. (Lees; niet willen luisteren en eigen plan trekken).

Eerst werd Annika even apart genomen, samen met Emily en Rosalyn. Ze hebben een kennismakingsspel gedaan en hierna is het plan aan Annika uitgelegd. Eigenlijk hoefde dat niet, Annika wist nog van de vorige keer hoe een en ander in zijn werk ging! Hierna volgden Emily en Rosalyn een programma met Laura, zij leidt de kidsclub. Emily bleef er vandaag bij omdat Rosalyn het allemaal wel wat spannend vindt.
Charlotte maakt de foto’s en filmpjes van de therapie, deze zien jullie ook in deze blog.
Hierna naar het water.
Annika kon bijna niet wachten en vond het geweldig om weer met Chabelita te zwemmen! Ze reageerde heel goed op alles en was helemaal niet bang. Ze gaf de dolfijn opdrachtjes en koos kaartjes. Er werd hard gewerkt om de woorden goed uit te spreken en Annika deed heel goed haar best. Er werd afwisselend op het dok en in het water gewerkt.
De komende dagen zal ingezet worden om woorden in één ademteug uit te spreken. Stephanie, die afgestudeerd in taalwetenschappen en daarnaast logopediste is, gaf aan dat het gedeelte in de hersenen dat de taal aanstuurt, dicht zit bij het gebied dat de prikkelverwerking van de handen reguleert. Wanneer je de handen stimuleert met prikkels, heeft dit invloed op de spraak en daar gaan ze ook mee werken.

In 2016 waren we heel enthousiast dat ze een aantal woorden had gezegd. We realiseerden ons dat ze dat nu vaker doet en we hopen dat vooral de spontane spraak op gang komt en dat ze meer woorden duidelijk zal gaan zeggen.
Al met al een goede eerste dag. Op naar morgen!
Hartelijke groet,

Marco, Inge, Charlotte, Emily, Annika en Rosalyn Koppelman

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *