Annika, Dag 5 – 16 september 2016

Vandaag alweer de laatste dag van de eerste week…

foto-1-annika-rent-vooruit-naar-de-therapie
Annika rent vooruit naar de therapie

De tijd vliegt hier en tegelijkertijd maken we alles wel heel intens mee. Het is zo bijzonder om hier te zijn, al typend kijk ik uit op de Caribische Zee, hoe cool is dat!!

Lisa had gisteren al gewaarschuwd dat Annika waarschijnlijk op vrijdag moe zou zijn en misschien niet zo goed mee zou werken. Op zich viel dat mee, maar ze vond het vandaag wel lastiger om woordjes goed uit te spreken; zie verderop in de blog.

Annika had heel veel zin en ze rende vooruit toen we naar binnen gingen bij de Sea Aquarium.

Gisteren, net nadat ik de blog had verzonden, maakten we nog een gouden momentje mee. Emily was met Annika op een boot; deze ligt in bij Sea Acquarium en daar kun je binnenin lopen en vissen bekijken door een raam. Annika zei (uit zichzelf!!!) heel duidelijk ‘boot’. Zonder dat haar dit gevraagd was!

Dus vandaag weer hoopvol gestemd.

Lisa vertelde dat ze binnen van alles heeft klaargelegd. Eerst uitgelegd door middel van picto’s wat het plan is. Weer een s.i. (=sensorische integratie) parcours. Eerst een bak met bonen waarin ze s.i. balletjes had verstopt. Een ‘gewone’ en een verzwaarde bal. Annika pakte een bal en daar werd mee gerold. Vervolgens pakte ze weer een bal en die mocht zij rollen bij Heye. Dus om de beurt. Dit blijft ze nog wel lastig vinden; ze wil graag de regie houden! Dus begrenzing is hierin belangrijk!

Binnen oefenen met zwaartevestje aan
Binnen oefenen met zwaartevestje aan

Daarna weer met een zwaartevest door een tunnel; tegelijkertijd over een zitkussen, dus druk van boven en van onderen. En dan moest ze een spatel tussen haar lippen houden. Ze deed heel goed haar best, maar in de tunnel deed ze ‘m toch gauw tussen de tanden (en dat is dus niet de bedoeling). Lisa vertelde dat ze veel rustiger over de verschillende tegels liep dan eerder. Ze voelde veel meer de ondergrond en was hier veel meer bewust van.

Toen weer een bak met bonen waarin ze kaartjes had verstopt. Het was de bedoeling dat ze deze kaartjes op het dok ging oefenen, maar toen ze op het dok kwamen, was Annika er niet goed bij.

Chabelita kan heel mooi zingen
Chabelita kan heel mooi zingen

Bij het afdrogen, lukte het vandaag niet goed om arm en been uit te spreken. Ze probeerde het wel, arm ging redelijk goed, maar ze zei ook arm tegen haar been; terwijl ze echt het verschil wel weet. Dit lukte haar dus niet goed. Lisa heeft toen besloten om de kaartjes niet te oefenen, zodat ze niet het weekend ingaat met het gevoel dat het niet lukt.

Ze heeft vooral ingezet op de mondmotoriek zelf. En weer de clownsplaatjes geoefend, met de tong omhoog en omlaag en dan kijken in de spiegel. Annika begon te klieren; Lisa en Heye zijn toen gestopt en gezegd; het is klaar. Vervolgens niet meer reageren. Dit hielp J. In de praktijk helpt dit vaak niet in de thuissituatie, ondanks dat er regelmatig ‘stop houd op’ wordt uitgebeeld en geroepen. Nu dus proberen ‘stop’ met de hand naar voren en vervolgens niet meer erop reageren. We gaan het proberen. Op het moment dat ze dan echt stopt; high five.

Met SI balletje op het dok
Met SI balletje op het dok

In het water was Annika aan het trappen bij Chabelita. Soms wordt er dan gekozen om even het water uit te gaan; maar omdat Annika het werken op het dok ook heel leuk vindt, vond Lisa dit geen goed idee. Vervolgens heeft Yvette, de dolfijntrainster Chabelita teruggehaald en heeft Lisa een time-out in het water toegepast. Hierna vroeg ze of Annika klaar was met schoppen; ze zei duidelijk ‘ja’. Vervolgens weer zwemmen met Chabelita en dit ging dit keer bijzonder goed. (Chabelita komt altijd aanzwemmen en dan gaan Lisa en Annika naast haar zwemmen en mag Annika haar aaien. Dit is een rustige activiteit voor de concentratie).

Zicht vanuit de tribune
Zicht vanuit de tribune

Annika reageert bijna niet meer op de hoge geluiden van Chabelita. In het begin vond ze dat heel vervelend en stopte ze haar vingers in de oren. We hopen dat ze thuis ook minder gaat schrikken van harde geluiden; vooral plotseling hoesten kan haar erg van streek maken.

We krijgen als opdracht mee om vooral veel te vragen of ze het wil zeggen in plaats van te gebaren. Wanneer het lukt zeggen ‘heel goed gedaan; high five’. En als het erop lijkt (of 1 klank komt overeen wat nu vaak het geval is) dan zeggen ‘goed geprobeerd!’

Zicht vanuit de woonkamer
Zicht vanuit de woonkamer

Nu twee dagen rust. We hopen dat jullie de blogs volgende week weer met plezier gaan lezen!

Hartelijke groeten,

Marco, Inge, Charlotte, Emily, Annika en Rosalyn

5 gedachten over “Annika, Dag 5 – 16 september 2016”

  1. Wat beschrijven jullie mooi hoe de therapie werkt en hoe Annika hiermee omgaat, al lezende leven we volop mee met jullie belevenissen.Succes samen en groetjes van ons aan Jeroen en Romy!

  2. Wat een kanjers zijn jullie toch. Het is niet alleen voor Annika heel pittig maar ook voor jullie hele gezin. Ik heb met kippenvel en tranen in mijn ogen alle blogs tot zover gelezen. Wat een vooruitgang in een week. Ik wens jullie morgen een hele gezegende zondag en veel plezier en sterkte voor volgende week.
    Corrie

  3. Wat mooi om te lezen dat het zo goed gaat. Ik herken veel van jullie avontuur: ook wij zijn vorig jaar met onze dochter bij het CDTC geweest, ook bij Chabelita. Geniet van dit avontuur en de vooruitgang, die zich ook thuis nog door gaat zetten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *