DEAN, Dag 1 – 9 november 2015

Eindelijk is het dan zover: Vandaag is de eerste dag van de dolfijnondersteunde therapie van Dean! We hebben anderhalf jaar uitgekeken naar deze dag.

Om half acht vanochtend waren wij aanwezig bij het CDTC. Nog eenDean1beetje onwennig nemen we plaats op een bankje, want wat is nu de precies bedoeling? Terwijl iedereen vriendelijk gedag zegt, wachten wij op de therapeute van Dean. Een aantal gezinnen zijn hier duidelijk al eerder geweest. Ze worden als Hollywood filmsterren onthaald door het team van het CDTC.

Dean zijn naam werd geroepen en we worden voorgesteld aan Lisette en Kim. Terwijl Kim Dean direct meeneemt naar het Sea Aquarium voor een rondleiding, gaan wij met Lisette aan een tafeltje zitten voor een gesprek over Dean en de therapie.

Na een half uurtje gaat Dean met Lisette en Kim de oefenruimte in. Wij wachten buiten op een bankje tot ze het dok op gaan. Toen Dean naar buiten kwam was hij aan het huilen. Hij snapte er helemaal niks meer van.

Hij had een wetsuit aan en een zwemgordel, die hij nog nooit eerder gezien had en ook nog in zijn “NEE kleur”: rood!

Dean gaat naar het dok van dolfijn Bonnie. Bonnie heeft 2 maanden terug een baby gekregen en dit dolfijntje zwemt met haar mee tijdens de therapie. Ze zitten gescheiden van de andere dolfijnen. Bonnie is nog haar verlof aan het afbouwen en doet 1 therapie sessie per dag. Eenmaal aangekomen op het dok is Dean nog harder aan het huilen. Hij begrijpt niet wat de bedoeling is, ineens is hij zonder papa en mama bij 2 voor hem onbekende dames en moet hij een zwemgordel om en dit wilde hij niet.

Bonnie en een huilende Dean zijn daarom ook geen goeie match voor elkaar. Terug naar een ander dok, daar ligt de jonge en speelse dolfijn Kanoa op hem te wachten. Dean is nog steeds aan het huilen, want de dok verhuizing is ook spannend voor hem. Op het dok heeft hij gehuild tot hij het water in ging. Eenmaal in het water is hij wat rustiger. Af en toe nog even huilen. De dolfijn vindt hij ook maar eng. Tijdens de dok sessie krijgt Dean sensorische integratie d.m.v. diepe druk. Dit vindt hij erg fijn. Wij denken dat morgen alles een stuk beter gaat als het meer voorspelbaar is voor Dean. Zodra Dean gewend is, zal hij het super leuk gaan vinden !!

Een gedachte over “DEAN, Dag 1 – 9 november 2015”

  1. Lieve Dean,

    Wat een zware dag zeg voor je!
    Hoe kunnen ze je nu die rode kleur geven?! Laat het maar goed weten hoor!
    Morgen is het allemaal vast fijner, heel veel succes ook je papa en mama veel succes gewenst!
    Ik kijk uit naar de komende blogs!!
    Liefs van ons knuffel van Davey

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *