Dean, Dag 10 – 20 november 2015

dean10Vanochtend was het toch wel even raar wakker worden! Vandaag is therapie dag 10 aangebroken. Na vandaag geen sessies meer met Kanoa en Lisette.

Afscheid nemen is nooit zo leuk, zeker als je het gevoel hebt op dat je op de juiste weg zit. Kon ik deze dag maar even stilzetten om langer van de therapie sessie met Dean en Kanoa te genieten. Vandaag neem ik toch maar wel mijn camera mee voor mama paparazzi foto’s! De zee is vandaag erg kalm. Zo rustig heb ik het water hier nog niet eerder gezien.

Tijdens het de therapie sessie met Kanoa was het water nog steeds stil. De wind was stil. De dolfijnen waren stil. En zelfs Dean was even stil. Wat een zen moment!

Dean had veel zin om vandaag te zwemmen. De rust van het water trok hem aan. Dean was ontspannen vandaag, hier en daar een huilmoment. Vanaf de tribune kon je goed alles verstaan wat er gezegd werd tegen Dean. Bijna alsof het dok dag was.
Kanoa zwom vandaag een paar keer met Dean even heel dichtbij ons zodat wij hun heel goed konden zien. Dean moest af en toe huilen, hij had wat kwallenbeetjes op zijn arm, misschien had hij hier ook last van. Aan het einde van de sessie zwaait iedereen de dolfijnen uit. Dean zwaait met 2 handjes mee! Daaaaag Kanoa, bedankt!

Tijdens ons gesprek met Lisette hebben we uitvoerig gesproken over de gehele therapie periode met Dean. Nee hij is niet gaan praten maar wat is hij gegroeid zeg! Dean is meer alert, meer ontspannen, begrijpt verbale opdrachten beter en hij durft meer te vertrouwen. Ook in onze rol als ouders zijn wij gegroeid. We hebben van verschillende cdtc therapeuten de juiste handvaten aangereikt gekregen om zelf verder te werken aan Dean zijn ontwikkeling.
Lieve Lisette, Paul, Mirte en Bibi bedankt voor jullie adviezen en betrokkenheid.

Nu is het aan ons! Wij moeten thuis (helaas zonder dolfijn en cdtc therapeut) blijven oefenen met Dean.

Het was een onvergetelijk avontuur!
Kanoa en Lisette hebben wij voor altijd in ons hart gesloten!
Bedankt voor deze leerzame en leuke reis!
Binnenkort gaan wij weer naar huis, alle drie met het syndroom van de lach!

2 gedachten over “Dean, Dag 10 – 20 november 2015”

  1. Fijn dat het toch zo goed gegaan!
    Jullie sterkte met verder uitvoering thuis!
    De ene dag zal de ander niet zijn.
    Maar troost je dat is bij iedereen zo!
    Dikke knuffel en ik zie je gauw!
    Ingrid

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *