Een sprong in het diepe 

Meeloopdag Bente

Omdat ik eigenlijk bijna altijd begin met “schetsen” van het plaatje waar ik aan het bloggen ben, neem ik jullie nu ook weer mee. Ik denk niet dat ik op de locatie waar ik nu ben alles kan beschrijven maar een start kan ik zeker maken.

Ongeveer een half uur geleden zijn we met z’n allen vertrokken vanaf het CDTC richting Lions dive. We gaan met elkaar even lekker zwemmen en afkoelen tijdens de hete dag van vandaag. Bente en ik zijn echter doorgelopen toen de rest bij Lions Dive afsloeg om het koude water in te duiken.

Ik zit nu namelijk op een bank in een nagelsalon bij Mambo Beach (met een frozen cappuccino) te kijken naar Bente, die onder het genot van hetzelfde drankje, haar teennagels laat lakken. Dit hadden we eigenlijk samen al eerder gepland te doen maar door de korfbal blessure van Bente, vlak voor deze reis, was dit eerder nog niet mogelijk. Dat is natuurlijk super jammer aangezien we hier allemaal de hele tijd op slippers lopen. Vandaag gaat het goed met de enkel van Bente, ze loopt zelf steeds meer stukjes mee dus durven we het aan om ervoor te gaan! Overigens is het hard roze met glitters geworden.

Meeloopdag Bente

Vandaag was het wederom een mooie dag – met letterlijk en figuurlijk een sprong in het diepe.

Om de gebruikelijke tijd reden we de parkeerplaats vlakbij het CDTC op. Inmiddels worden we herkend door de portier van het parkeerterrein en daar waar hij de eerste dag nog FL10,- vroeg om te parkeren en na het aangeven dat we voor de therapie kwamen nog FL5,- zegt hij nu zelf; “Bon tardi, therapie si?” Mogen we nu direct doorrijden zonder te betalen (Therapie patiënten mogen hier overigens gratis parkeren).

Na een korte praatje en vriendelijke begroeting met de security van het CDTC bij de ingang zijn wij weer doorgelopen naar de inmiddels vertrouwde picknickbanken. Maar… het begon zowaar te regenen! Hierop zijn we maar naar binnen gegaan. Niet dat het zo koud is in de regen maar het is wel vervelend als alle spullen nat worden. Eenmaal binnen begon de dag als eerste voor Bente.
Bente mocht vandaag met Markus (fysiotherapeut bij het CDTC) meelopen in de vorm van een stage. Dit op haar eigen aangeven en wens om in de toekomst als fysiotherapeut te werken en ze nieuwsgierig is naar het werk van een fysiotherapeut bij het CDTC. Gehuld in een blauw shirt (hier zijn alle stagiaires aan te herkennen) is zij met Markus en hun therapie-patiënt aan de slag gegaan. Zowel bij het binnenwerk – watertijd en de nabespreking is Bente actief betrokken geweest.

Puck werd vlak nadat Bente met Markus mee was gegaan door haar team; Talina en Anne-Roos opgehaald. Ze kon niet wachten om aan de slag te gaan! Gisteren na de therapie heeft ze de hele dag verteld over alle oefeningen die ze gedaan heeft en ze was vandaag duidelijk van plan nog heel veel meer nieuwe dingen te leren en grenzen te verleggen. En dat was ook het plan van Talina en Anne-roos want toen Puck eenmaal binnen aan het omkleden was kwam Talina naar ons met de vraag welke schoenmaat Puck heeft. Ze ging namelijk vinnen halen voor Puck! Jawel – echte zwemvinnen!!

Talina had bedacht dat ze vandaag gingen oefenen met het zwemmen met vinnen in het water om de zelfstandigheid van Puck te vergroten. Nu zwemt Puck veel op de rug van Talina of naast haar mee in het water. Gehuld met (ienie-mienie schattige vinnetjes) liep Puck stoer met haar vinnen onder haar armen naar de brug. Wij dachten dat ze meteen door zou lopen naar het Dock maar dat deden ze niet. Ze klommen namelijk de brug over en gingen op de hogere rand staan en sprongen zo van de rand af in het diepe water. Wat een held!! 
Het zwemmen met vinnen lukte haar echt al super goed. Zo onwijs knap. Nadat het zwemmen met vinnen geoefend was werd er uit het water geklommen en naar het Dock gelopen. Chabelita was inmiddels al “ongeduldig” aan het wachten op Puck.
Wij hebben weer heerlijk kunnen genieten van de groeiende vaardigheden op een afstandje. Puck had wel heel goed door dat Bente op het Dock naast haar zat en wilde regelmatig wel even haar successen met Bente delen en deed dit dan ook. We zien dat Puck steeds vaardiger wordt in het water en dat het vertrouwen met het moment groeit. Ook werd er vandaag veel gefilmd met een go-pro en heeft Puck gezorgd dat ze goed in beeld kwam. Af en toe gaf ze zelfs een kleine aanwijzing. Mooi om te zien dat ze ineen vertrouwde omgeving zo snel in staat is om zich nieuwe dingen eigen te maken en aan de slag te gaan met verschillende doelen. Zoals het versterken van kracht en balans.

Soof en Joes hadden vandaag het voeren van de flamingo’s op het programma staan, een sierraad voor jezelf als V.I.B (Very Important Brusje) maken en het verder bespreken en afspreken van alle wensen die ze nog hebben. Ik kan jullie aangeven dat zijn er genoeg en er zal dan ook nog door de dames naar het strand gegaan worden, op een vlot gevaren, een show maken met de zeeleeuwen, in de viskeuken kijken, helpen en snorkelen. Daarnaast heeft Laura ook nog een aantal zaken op de agenda staan…kortom maar goed dat we hier nog ruim een week zijn.

Inmiddels is het hier avond – zit ik aan het zwembad op de loungebank te typen en doet Bente hetzelfde binnen op de bank met haar laptop op schoot. Vandaag ga ik deze blog namelijk niet alleen schrijven maar zal Bente ook haar ervaringen delen met jullie. Voor haar de eerste keer om mee te schrijven aan een blog. Hieronder haar bijzondere ervaring die ze met jullie wil delen;

Vandaag, donderdag 14 november 2019 heb ik, Bente, een dagje meegelopen met
fysiotherapeut Markus, die werkzaam is bij het CDTC in Curaçao.

De dag is begonnen om half 11. Markus kwam naar me toe en vroeg of ik mee wilde naar de kamer waar de behandeling zou plaatsvinden om de therapiesessie door te nemen. Hij vertelde dat we in deze sessie een jongen van 17 jaar gingen behandelen. De jongen was mentaal en fysiek gehandicap. Wat precies zijn diagnose was weet
ik niet maar vanwege zijn beperkingen volgde hij de therapie bij het CDTC. Markus en ik haalden de jongen op en liepen naar de kamer waar de jongen behandeld werd. Markus heeft oefeningen gedaan zoals zijn hand weg laten drukken door de voet van de jongen. Dit lukte hem steeds beter doordat de jongen meer bewust werd van zijn lichaam en bewegingen. Even later waren we klaar met de tijd binnen en zijn we naar buiten naar het dock gelopen. Hier zijn Markus en de jongen het water in gegaan met 2 dolfijnen die de jongen zouden helpen. Ik bleef op het dock en keek toe hoe de dolfijnen luisterden naar de gebaren van de dolfijntrainster, Markus en de jongen. Na de sessie vroeg Markus aan mij wat me op was gevallen tijdens de tijd in het water en in het kamertje. Ik zei dat het me opviel dat de jongen een stuk beter presteerde wanneer hij zich veilig, vertrouwd en geconcentreerd voelde. Dat klopte zei Markus want hem was hetzelfde opgevallen ook al werkt hij al een paar dagen langer met de jongen. Ik vond het een hele leuke, interessante dag en het heeft mij alleen maar meer overtuigd om fysiotherapeut te willen worden.

Kijk! Dat is toch een mega toffe ervaring die ze mooi mee naar huis kan nemen.

De avond was verder relaxed en we hebben we met elkaar (gek) gedanst – gekletst en zijn alle avonturen van iedereen uitgebreid voorbij gekomen. Als avond eten hebben we pannenkoeken gegeten. Jawel, als we de dames laten kiezen wat we gaan eten dan komt pannenkoeken als een van de eerste wensen voorbij. Bente heeft een lekkere boterkoek gebakken en Puck en Soof hebben een ‘inhaal’- Sinterklaas “marathon” journaal gehouden. Zaterdag komt Sinterklaas namelijk hier aan op het eiland en gaan we zeker kijken…. al denk ik dat deze hier “gewoon” met de boot aankomt en niet met een trein… haha.

Tot morgen!

Alweer de laatste dag van de eerste week.
Wat gaat het toch ongelofelijk snel!