Elin, Dag 10 – 26 oktober 2018

De allerlaatste blog.

Hij liet een beetje op zich wachten deze blog. Het is nu zondag 10.00 in Nederland, en de laatste therapiedag van Elin was afgelopen vrijdag in een heerlijk warm Curaçao. We zijn diezelfde dag nog vertrokken, na de therapie was het dus inpakken, nog even zwemmen en daarna richting de airport. Toen dacht ik, tijdens de vlucht heb ik alle tijd om een blog te schrijven. Ha-ha. Natuurlijk had ik alle tijd in het vliegtuig, maar ik vind vliegen maar niks, en heb 9 uur in een overlevingsstand gezeten dus er niet meer aan gedacht. Maar, klaar nu met alle excuses, hierbij nog even het laatste verslagje:
We waren vrijdag ochtend allemaal wel een beetje sippig. Het was de laatste dag in Curaçao en tevens ook de laatste therapie dag. We hebben allemaal enorm genoten van ons verblijf hier, maar voor Elin was het beter dat het de laatste dag was, 2 weken hard werken heeft echt zijn tol geëist. Ook al ging ze vroeg naar bed en kon ze rusten in de middag, ze was erg moe.

De kinderen werden bij het CDTC opgehaald door Anouk, één van de dolfijnentrainsters. Ze mochten de ochtend met haar meelopen en alles leren over dolfijnen en wat je allemaal doet als dolfijnentrainer. Elin werd voor de laatste keer opgehaald door Stephanie en Ankie. In de therapie ruimte kreeg Elin eerst weer een ontspannende massage. Daarna gingen ze spelletjes doen. En ook nog een verf tekening maken.

Daarna snel in het dok zodat er lekker lang de tijd was om met Kanoa te zwemmen. Het blijft altijd een feest om te zien hoe blij Elin is als ze het water in mag. Elin riep heel vaak: “kus, kus”. En ze mocht Kanoa bedelven onder de kusjes. Ze heeft hem ook heel veel geknuffeld, alsof ze heel goed doorhad dat dit de laatste keer zou zijn.

Ze koos ook weer voor haar favoriete spelletjes, spelen met de bal samen met Kanoa, ring gooien, zingen en surfen op zijn buik. Toen ze koos voor “over de stok springen” sloofde Kanoa zich vreselijk uit. Hij heeft er namelijk wel 9 keer overheen gesprongen!! Meestal vindt hij het na 2 keer wel genoeg! 😊 Aan het einde mocht Elin nog even de dolfijn trainster zijn. Elin doet namelijk al enkele dagen de gebaren van de dolfijntrainsters na. De dolfijntrainster gebruiken gebaren om de dolfijn duidelijk te maken wat ze moeten doen, dat spreekt Elin erg aan en ze is er door gefascineerd. In het zwembad bij het appartement, spelen ze ook regelmatig “dolfijnentrainertje”. Elin zit op de kant en doet precies de dolfijntrainer na, en een broer of zus was dan de dolfijn. Hilarisch om te zien. Maar, op de laatste dag, mocht Elin dus even de trainer zijn op het dok. Elin ging op het dok zitten (de dolfijntrainer ging achter haar staan) en Elin gaf Kanoa het gebaar dat hij moest springen (dolfijntrainer deed achter Elin het zelfde gebaar dus Kanoa zal daar wel naar hebben gekeken). En Kanoa maakte een paar prachtige sprongen! Om hem te belonen mocht ze hem ook nog een visje geven! Wat een fantastische afsluiter van 2 geweldige weken!

Daarna moesten we toch echt afscheid van het CDTC nemen. Wie weet tot de volgende keer?

Wij zijn Syndroom van de Lach heel erg dankbaar voor het mogelijk maken van deze fantastische therapie! En natuurlijk alle onze donateurs die een steentje hebben bijgedragen dat Elin deze therapie kon gaan volgen. We hebben veel dingen geleerd, veel nieuwe informatie en tools en ook heel veel energie gekregen!

Dank jullie wel!

Lieve groetjes,

Marijke, Paul-Leander, Björn, Kristina, Lasse & Elin Welink

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *