Elin, Dag 7 – 23 oktober 2018

Een prachtige dag is het vandaag. De zon doet heel erg zijn best om de regen van afgelopen dagen goed te maken. Wij verblijven in een penthouse van het Ocean Resort. Dit ligt tegenover het Sea Aquarium. Vanaf ons balkon kunnen wij dus het CDTC zien, en de dolfijnen. Het is super dichtbij, dus we hoeven maar een heel klein stukje te lopen. 200 meter van dit resort af, op een open terrein bij Mambo Beach, wordt er al een week heel hard gewerkt aan een groot podium. We vroegen ons eerst af waar het voor was, maar we zijn er nu achter gekomen; Armin van Buren gaat daar aanstaande donderdag draaien. We zitten er zo dichtbij, we kunnen er vast van meegenieten.

Het was hard werken voor Elin in de therapie ruimte vanmorgen. Stephanie had een parcours uitgezet. Een kruiptunnel (om te werken aan de spiertonus) en aan het einde van de tunnel voor een klimrek stond links een grote M en rechts een grote P. Aan de linker kant hingen in het klimrek kaartjes met woordjes erop dat begon met een “m” en aan de rechterkant hingen kaartjes met woordjes wat begon met een “p”. De P is een makkelijke klank voor Elin, de M vindt zij lastig. Stephanie las een woordje voor en dan moest Elin goed luisteren of het met een M begon of met een P. Dat ging heel goed, Elin kon na het luisteren aanwijzen of het woord met een M of met een P begon. Superknap! Want auditief is ze niet zo sterk. Stephanie weet nu dat het probleem motorisch is en niet omdat ze de klanken niet kent of begrijpt. Daar gaat ze de komende dagen nog mee aan de slag.

Daarna snel naar het dok om Kanoa te begroeten. Elin mag nu, nadat Stephanie in het water is, het water in springen vanaf het dok. Dat vindt ze geweldig! Ik vind het lastig te beschrijven, hoe Elin is veranderd de afgelopen dagen. Ze is zo ontspannen. Zo bewust van alles en iedereen om haar heen. Ze weet zo veel, ze snapt zo veel en ze wil zo veel. Soms lukt het en soms lukt het haar niet. Thuis in Nederland zullen we haar zo veel mogelijk helpen om successen te behalen. Hoe klein of hoe groot dan ook.

Niet alleen Elin heeft baat bij deze therapie. We zien de andere kinderen met wie zij tegelijkertijd zwemt, ook groeien. Zo zwemt er naast haar een aller schattigst klein Duits jongetje. Hij heeft een spierziekte en loopt met behulp van een rollator. Vandaag liep hij voor het eerst zonder de rollator, aan de hand van de therapeut naar het dok. Op een ander dok zwemt een andere Duitse jongen. Deze jongen is ernstig meervoudig gehandicapt en heeft veel spanning in zijn armen en benen. Zijn moeder vertelde vandaag heel trots aan ons dat haar zoon zich voor het eerst helemaal ontspande in het water. Zijn handen, normaal gesproken altijd tot een vuist gebald, gingen open en hij strekte zijn benen. Natuurlijk zijn wij gefocust op onze eigen dochter, maar als wij zien hoe ook de andere kinderen genieten en groeien voelen wij ons plaatsvervangend trots.

Na de therapie, de lunch en het maken van het huiswerk door Björn, Kristina en Lasse (al dan niet onder lichtelijke dwang 😊) zijn we heerlijk naar de het strand gegaan. De zee is zalig om in te zwemmen en te snorkelen. Er zijn zoveel mooie vissen en koraal te zien! Het is echt een feestje om hier te zijn!

Nog heerlijk genieten de komende dagen, tot morgen!

Groetjes van Paul-Leander, Marijke, Björn, Kristina, Lasse & Elin

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *