Jules

Van 29 mei tot en met 9 juni 2017 volgt Jules de Dolfijntherapie. Lees er alles over in zijn blogs hieronder.
Jules, Dag 1 – 29 mei 2017
Jules Dag 2 – 30 mei 2017
Jules, Dag 3 – 31 mei 2017
Jules, Dag 4 – 1 juni 2017
Jules, Dag 5 – 2 juni 2017
Jules, Dag 6 – 5 juni 2017
Jules, Dag 7 – 6 juni 2017
Jules, Dag 8 – 7 juni 2017
Jules, Dag 9&10 – 8&9 juni 2017

Jules

Hallo, ik ben Jules. Ik ben 8 jaar. Mijn vader heet Robèrt en mijn Julesmoeder Marja. Ik heb een oudere broer, Lennard. Hij is 10 jaar.

Ik heb het Down Syndroom. Ik ben geboren in het ziekenhuis in Rotterdam. Tijdens de zwangerschap bleek al dat er iets in mijn darm niet goed was aangelegd. Na mijn geboorte ben ik daar meteen aan geopereerd. Daarna heb ik leren drinken en na 3 weken mocht ik naar huis, dat is in Delft.

Dat ik Down Syndroom heb, betekent dat mijn ontwikkeling langzamer gaat en onzeker is wat ik allemaal kan leren. Ik heb leren lopen toen ik ruim 3 en half jaar oud was. Ook heb ik met veel dagelijkse dingen meer moeite. Gelukkig heb ik door de hulp van begeleiders en mijn ouders al redelijk netjes leren eten en drinken, kan ik zelf naar de WC en mijn jas aandoen.

Praten kan ik niet. Ik kan best ja of nee zeggen, maar voor alle andere zaken kan ik alleen met gebaren en geluiden duidelijk maken wat ik wil. Het lastige is dat ik best veel begrijp en dat anderen mij dan niet begrijpen. Daar kan ik soms best boos over worden. Ook heb ik moeite met bewegen. Ik kan niet lekker rennen of fietsen of zo. Ik doe alles heel langzaam en ga met mijn ouders mee op de duofiets.

Verder houd ik erg van kleuren.

Van mijn 6de tot bijna 8 jaar heb ik op een gewone basisschool gezeten. Kinderen uit groep 1 en 2 waren mijn klasgenoten. Die zijn best wat jonger, maar wij zijn ongeveer even groot. En veel kinderen wilden mij graag helpen in de klas. Ook kreeg ik extra begeleiding. Ik vond het leuk in de klas, maar ook best lastig omdat het vaak te snel voor mij ging en niet iedereen mij begreep.

Ik ben nu overgestapt naar het speciaal onderwijs. Hier zijn kleine klassen en alles wordt ondersteund met gebaren, plaatjes en gebaren. Ook is het tempo aangepast, ik hoef niet zo te rennen en vliegen.

Door de dolfijntherapie hopen mijn ouders dat ik meer leer communiceren en meer gebruik ga maken van spreektaal. Dan kan ik beter contact maken met andere kinderen en volwassenen. Ook hopen zij dat ik een beter lichaamsbesef krijg, waardoor ik makkelijker en sneller kan bewegen. Wie weet kan ik dan zelfs leren fietsen.

Ik denk dat ik dolfijntherapie vooral heel leuk zal vinden. Ik houd namelijk erg van spelen in het water.

Dit ben ik, dag Jules

Deel en help!
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someonePrint this page

Een gedachte over “Jules”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *