Puck bereidt zich voor….

De voorbereidingen ….

De titel van deze blog zal je doen vermoeden dat ik je nu mee ga nemen in alle voorbereidingen aan deze unieke reis … maar dat zal ik niet gaan doen. Behalve dan dat wij iedereen willen bedanken, die door deel te nemen aan een van onze acties, hebben bijgedragen aan het feit dat wij vanuit de stichting Syndroom van de Lach weer deze unieke kans aangeboden hebben gekregen. Wij weten vanuit een eerdere ervaring wat deze, haast wonderlijke, therapie allemaal kan bieden en om dit nu nogmaals te kunnen en mogen doen binnen onze (nieuwe) gezinssituaties is geweldig. Wij zijn er van overtuigd dat wij allemaal veel zullen leren en prachtige ervaringen op zullen doen. Want het is zoveel meer dan slechts “zwemmen met dolfijnen”. Ben je nieuwsgierig wat er allemaal gedaan en bereikt wordt tijdens onze therapie – lees dan vooral de dagelijkse blogs waarin wij jullie proberen mee te nemen in de stappen die wij als gezin zetten. Wil je een algemener beeld krijgen van wat deze therapie te bieden heeft, kijk dan eens op www.cdtc.info

De voorbereidingen waarin ik jullie als lezers mee ga nemen, zal beginnen bij gisteren en in het hier en nu – samen verder onderweg naar maandag 11.11 (Het gekke getal / start van het carnavalsseizoen) maar voor ons de start van het therapieprogramma bij het CDTC op dushi Curacao.

Gisterenochtend na dikke kussen en knuffels, van Jet thuis afscheid genomen. Jet kan helaas niet fysiek mee op reis omdat het aantal weken van haar zwangerschap niet “matcht” met deze reisperiode. Uiteraard zal Jet op afstand ook betrokken zijn.

Vervolgens met twee auto’s in alle vroegte vertrokken richting Schiphol. Onderweg wat file gehad maar ruim op tijd kwamen we aan. Omdat Bente nu minder mobiel is en met krukken loopt, kregen we al snel een rolstoel om bij de juiste gate te komen. (Bijkomend voordeel is dat we bij alle wachtrijen – douane controle en koffer controle voorrang kregen en daarmee zeker 2 uur tijdswinst hebben gehad op de gehele reis!)

De vlucht was geweldig! Je bent ruim 9 uur aan het vliegen maar met een piloot die zijn laatste vlucht voor zijn pensioen kreeg, hebben we een extra rondje om het eiland gevlogen en hebben de twee kleinste meiden (bij wijze van uitzondering) een kijkje mogen nemen in de cockpit! Alle knopjes en de piloten, het boven de wolken vliegen en het uitzicht was indrukwekkend maar de chocoladepepernoten die ze van de piloten kregen waren het beste!

Eenmaal in Curacao – naar ons vakantieverblijf en lekker naar bed – reizen blijft vermoeiend. En na een goede eerste nacht zijn we allemaal rond 07:00 / 08:00 uur wakker geworden.

En nu zit ik hier aan de buitentafel onder de overkapping de eerste blog te schrijven terwijl ik geniet van mijn uitzicht. Jelle, Frank, Joes, Puck en Soof liggen tussen een opgeblazen kreeft / dolfijn / luchtbed en donut in het zwembad. Bente ligt relaxed op een een strandbedje aan het zwembad. (Overigens wordt er in de tussentijd ook flink geoefend met duiken en dat gaat super goed!)

Vandaag staat er vooral relaxen en acclimatiseren op het programma. Alle spullen hebben inmiddels een plekje gekregen in huis en onze auto stond bij aankomst al op de oprit.
Straks gaan we boodschappen doen (bij onze ‘favoriete’ supermarkt, met grote warme bakker binnen, en rijden we door naar Playa Porto Marie, een mooi strand aan de Porto Mariebaai. Voor Frank, Jelle en mij voelt dat als “thuiskomen” en voor de meiden een mooie (eerste) ervaring met een tropisch strand en een heldere blauwe zee vol gekleurde vissen.