Puck, Dag 1 – 16 oktober 2017

En dan is het zover …
Na een aantal dagen niet met de tijd bezig te zijn geweest hebben we gisterenavond dan toch maar voor de zekerheid de wekker gezet.
Om 06:15 uur waren we allemaal al voor de wekker wakker en begonnen Puck en Soof meteen over de dolfijnen waar vandaag mee gezwommen zou gaan worden door Puck. Soof vond dat best oké want de Zeeleeuwen zijn ook haar vriendjes…
Na een stevig ontbijt (want boterhammen met pindakaas zijn niet alleen thuis favoriet) zijn we dan vol goede zin en gezonde spanning vertrokken richting het cdtc. Ondersteund door heel veel lieve mensen vanaf het thuisfront die via de app en de blog ons veel succes hebben gewenst, liepen we met een fijn zonnetje naar de (inmiddels bekende – van andere blogs- ) banken onder de bomen.
Het duurde nog geen 5 minuten toen met een flinke zwaai de deur van het cdtc kantoor open ging en Ricarda als een van de eerste maar buiten kwam. Wat een fijn weerzien! (Omdat we van Ricarda ook in de tijd dat we hier vorig jaar waren veel liefde en steun hebben mogen ontvangen) Katharina is de aankomende therapie ook ondersteunend aan Puck. Katarina is bezig met haar internship en sinds 3 weken officieel werkzaam bij het cdtc als therapeute. Ook Lieke ondersteunt Puck bij haar therapie.
Puck en Soof mochten even met Lieke mee naar binnen terwijl wij het anamnese gesprek voerde. Dit duurde iets langer dan de geplande 30 minuten maar tussendoor kwamen er ook mooie herinneringen naar boven en we hebben veel te vertellen over haar. Of zou het er meer mee te maken hebben dat als ik eenmaal begin met praten….. nee…. vast niet!!
Na een kleine 45 minuten was het toch wel echt tijd om aan de slag te gaan en Puck kennis te laten maken met chabalita; haar dolfijn … (al zijn de meningen hier overigens ook nog een beetje over verdeeld en hebben zowel ik als Puck écht Thabalita gehoord…).
De doelen waarmee we aan de slag gaan hebben te maken met haar zelfvertrouwen – mondmotoriek en spraak en een voortborduren op haar eerste (zelfgemaakte stappen) in haar zindelijkheid. Grote en mooie doelen die zijn onder te verdelen in kleine stapjes … maar zoals ik al zei; eerst eens kennis maken.
Ik heb aangegeven dat als er vragen zijn deze ook gesteld mogen worden in de blog of op Facebook – ik heb een vraag gekregen waarom we nu juist voor deze therapie gaan in Curacao. En wat de meerwaarde van een dolfijn hierin kan zijn, want ook die kan niet praten.
Hoe het werkt: de dolfijn als krachtige motivator: 
Dolfijnen spelen een centrale rol in het programma en de therapie. Zo ondersteunen zij onder meer instrumenteel leren, wat betekent dat de interactie met de dolfijn ook als een beloning werkt. Voorbeeld: Ricarda lokt Puck uit om iets te doen. Zodra Puck in de (lerende) opdracht slaagt, reageert de dolfijn, die zo Puck kan motiveren om de oefening nogmaals uit te voeren. Zo krijgt ze snel en makkelijk grip op een nieuwe situatie en kweekt ze zelfvertrouwen. Omdat Puck ook mag kiezen welke oefening ze Chabalita wil laten doen. Ze ervaart het ‘in control’ zijn van zoiets groots en magisch als een dolfijn!
 
Waarom dolfijnen: slimme en sociale dieren: 
Dolfijnen zijn intelligent en hebben een zeer sociaal karakter. Onderzoek wijst uit dat interactie met dolfijnen de aandacht van een patiënt tot vier keer langer vast kan houden. Dolfijnen hebben bovendien een uniek vermogen om een band met mensen te scheppen en ze op hun gemak te stellen. De dolfijn accepteert mensen met een handicap onvoorwaardelijk. Sommige patiënten komen tot het besef dat de dolfijn, in al zijn indrukwekkende sierlijkheid, niet kan praten en lopen. “De dolfijn is net als ik!” Dit maakt de dolfijn een herkenbaar therapiemaatje waar patiënten harder voor willen werken.
Bron: site cdtc
Nu weer terug naar vandaag … nadat Puck met Ricarda – Kathy (in het vergroten van haalbaarheid om Puck haar naam juist uit te laten spreken) en Lieke naar binnen zijn gegaan kwam Laura. Laura is samen met Joyce verantwoordelijk voor Soof binnen het siblings-programma, samen met 2 andere broertjes en een zusje. Dit programma is erop gericht om de broertjes en zusjes van kinderen die therapie krijgen ook speciale aandacht te geven. Zo mogen ze allerlei leuke dingen doen de aankomende 2 weken waaronder naar shows, leren van de dieren, knutselen, naar het strand en kijken bij hun broertje of in het geval van Soof, zusje. Want dat wat we Maud ooit eens horen hebben zeggen is echt zo; wanneer je een kindje met een beperking hebt binnen een gezin ben je met je hele gezin een beetje beperkt. Het is anders en het zal altijd een beetje anders zijn of gaan.
Soof moest even wennen aan Laura en Joyce – zonder haar grote zus waarachter ze zich altijd fijn kan verschuilen – maar nadat we meegelopen waren naar de knutselruimte was het al snel goed.
Dit gaf ons “vrije handen” en de ruimte om te gaan naar het speciale uitkijkpunt. Vanaf dit punt heb je een prachtig zicht op de therapie. Na even te hebben gewacht kwam ze eraan gelopen! Ons grote kleine meisje …. super stoer in een wetsuitje tussen Ricarda en Kathy in. Zo klein – zo bijzonder. *slik*

Het 4e van de 5 doks was voor haar ingericht en haar dolfijn met trainer zaten al te wachten. Nu ging het gebeuren! Hoe zou ze het vinden ..??
Spannend vond ze het!  ?
En bij het eerste echte zwemmoment in het water duurde het dan ook niet lang voor ze huilend gebaarde dat ze toch echt naar de kant wilde gaan. Gussie …. gelukkig zagen we dat dit snel veranderde en na 2 verdrietige rondjes kwamen de rondjes met een schaterlach zoals we Puck het beste kennen.
Ze mocht Chabalita opdrachten laten uitvoeren waarbij ze vooral koos voor de actieve opdrachten. Aan knuffelen met de dolfijn had ze duidelijk nog even geen behoefte.
In de nabespreking gaf Ricarda aan positief onder de indruk te zijn van Puck en dat ze de doelen herkende en goede aanknopingspunten heeft om mee aan de slag te gaan en later deze week zal ook nog een sessie met een logopediste volgen.
Heerlijke eerste dag om mee af te sluiten en met heel veel vertrouwen naar morgen gaan we nu even chillen – want het is hard werken.
Liefs van ons

4 gedachten over “Puck, Dag 1 – 16 oktober 2017”

  1. Wat onwijs leuk om te lezen! Wat super dat je hier tijd voor hebt en maakt om ons ook zo mee te laten genieten.

    Succes daar!
    Hele dikke kussen voor jullie allemaal

  2. Dat heb je toch knap gedaan puck zo met een mooie dolfijn gezwommen.
    En vandaag weer een leuke dag .
    Soof nieuwe vriendjes gemaakt en vertel ze het maar hoor jij als enige grote meid bij de broertjes en zusjes groep?.
    Dikke knuffels ook aan papa en mama.
    En vandaag weer veel plezier, zit al te wachten op de volgende spannende verhalen.
    Oma

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *