Puck, Dag 9 – 26 oktober 2017

Trots en overwinningen ❤️

Een drukke dag met een heerlijke nabespreking, met tranen ?. (Ja mensen, tranen – van ontlading en diepe trots. Probeer het maar eens droog te houden wanneer therapeuten vol trots praten over je dochter en daarbij hun bewondering en trots uitspreken… en als je dan ook nog complimenten mag ontvangen…. mij lukte het in ieder geval niet). Ricarda en Kati gaven beide aan dat ze een enorm groot verschil zien in zelfstandigheid en zelfvertrouwen bij Puck. Waarbij ze het zelf zo gaaf vinden om te ervaren dat ze in deze (korte tijd) al zoveel positieve verandering zien. Vaak komt het grote verschil pas wat later waardoor ze daar vaak zelf minder onderdeel van zijn.

Wat is er dan vandaag allemaal gebeurd en besproken?

Vanmorgen heeft Puck met vingerverf gestempeld (lees; met haar vingers verf op een grote stempel aangebracht en daarmee een dolfijn op een groot vel gestempeld. Maar niet voordat ze eerst zelf (!) – voor het eerst écht zelfstandig – verschillende kleuren verf binnen het kantoor heeft gevraagd en verzameld).
Ricarda gaf aan dat ook tijdens deze oefening weer te zien was hoe ontzettend slim Puck is. Het is alsof ze weet dat – vaak mensen met down – het heel vies vinden om verschillende structuren aan hun handen/voeten te krijgen/voelen. Dus liet ze eerst een klein toneelstukje zien dat ze de verf heel vies vond… en ze kreeg het bijna voor elkaar om de ander voor haar te laten werken en de verf op de dolfijn te smeren…. het is dat Ricarda dit goed door heeft bij haar en aangaf dat Puck dit helemaal niet vies vond. Wat Puck vervolgens deed? Kei hard lachen en zonder problemen vingerverven! Ricarda gaf nogmaals aan hoe onwijs slim Puck hierin is en zo anderen kan misleiden in haar wel/niet kunnen en ze dus regelmatig zo probeert (en ongetwijfeld lukt) om onder een taakje of werkje uit te komen.

Na het verven was het weer tijd om te werken in het water en op het dok. Op het dok is er vooral gewerkt met en op de mondmotoriek van Puck. Wij mochten dit keer naast het dok staan om een stukje van deze therapie te filmen. Zo kunnen we thuis ook makkelijker en beter de oefeningen met Puck doen. (Daarnaast is het ook super gaaf om zo dichtbij Puck te zijn en haar vol overgave te zien werken – en mooi voor de betere foto’s ?). Ook Soof mocht nog even van dichtbij kijken – dit was alleen niet heel super gaaf … want tjsa, als je zelf ook super bekend bent geworden met de dolfijnen wil je er natuurlijk ook zelf mee zwemmen …. helemaal als je ziet dat je grote zus de dolfijn gave trucjes laat doen!! gelukkig had ze een goed alternatief; de haaien moesten gevoerd worden en dat mocht Soof gaan doen.

Frank had het in de tussentijd en na de therapie druk. 2 workshops én een consult met de logopediste. Alles rondom spraak en mondmotoriek – specifiek gericht op Puck. Dit alles geeft ons nog meer handvaten om thuis ook door te gaan met de goede stappen.

Met een heerlijk gevoel sluiten we de (therapie-)dag af vandaag. We gaan een dagje naar Porto Marie – lekker bruin worden en visjes kijken. Maar eerst moet ik de billen van Puck poetsen die klaar is op de wc … (nee, ook ik had nooit bedacht toen ik voor het eerst moeder werd daar ooit nog met trots over te schrijven! ?)

Ayo!

2 gedachten over “Puck, Dag 9 – 26 oktober 2017”

  1. O, lieve Puck,
    Wat lees ik allemaal super geweldige verhalen over jou! Zo leuk!
    Je ziet er als kapitein Puck ook super stoer uit! Ik kan je schaterlach (bijna) vanaf de foto horen!
    We zijn heel benieuwd naar al jouw verhalen.
    Nog veel plezier daar, samen met jouw Chabalita! (Oei, dat schrijf ik vast niet goed, maar ik kan het nu zo snel niet terugzoeken).
    We missen je wel in de klas hoor. (Zie foto op mama’s app).
    Lekker genieten nog daar en dan ….. tot snel!
    Groetjes, (juf) Tanja

  2. Wat gaaf zeg heel gaaf puck jij laat het ze wel zien hoe slim jè bent, het is echt genieten om je zo op de foto’s te zien met de dolfijnen en jouw team puck.
    Ja dat je ze voor jè karretje wil spannen dat had ik wel door maar daar trapt niet iedereen in hoor?.
    Ik vind het heel fijn dat je alles zo goed doet en als je nog een keer terug gaat ga ik gewoon weer de 4-daagse lopen .
    Wel jammer dat het morgen de laatste dag alweer is mama schijft zo mooi het is net alsof je erbij bent.
    Dus ik zit al uit te kijken naar morgen wat je nog allemaal leert en geef jè Soof een dikke kus van ons.
    En jouw dolfijn natuurlijk ook.
    Groetjes opa en oma en tante Anne. ???

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *