Racen en vlotvaren …

Vrijdag – alweer de laatste dag van de eerste therapieweek. Een week die voorbij is gevlogen! Wat een druk programma is het geweest iedere dag en wat een hoop indrukken, ervaringen en stappen die verwerkt mogen worden (bij iedereen!).

Puck had vandaag weer heel veel zin om te gaan werken met haar team bij het CDTC. Vanmorgen vertelde ze voluit over Talina, Anne-Roos en Chabelita en wat ze allemaal al had gedaan en nog wil gaan doen. Zo is het racen in het water met chabelita iets wat ze zelf aangeeft graag te willen gaan doen. Puck en snelheid is een goede combi weten we nog van de vorige keer.
Nadat de tassen weer ingepakt waren vertrokken we naar het CDTC. Bente ging alleen vandaag niet mee, vanmorgen verdraaide/verstapte ze zich helaas weer waardoor wat extra rust prettiger was voor haar. Tevens stond het vlotvaren vandaag in het siblingsprogramma en dat was nu ook niet verstandig om mee te gaan doen.
Eenmaal aangekomen bij het CDTC kwam Talina al heel snel Puck halen. Niet veel later kwam Laura, Soof en Joes ophalen.
Terwijl Frank bij de deur zat te wachten aan de picknicktafel hoorde hij Puck en Talina al grappen maken en meerdere malen “ja, daar zit papa!” zeggen… en ja hoor! Met een grote zwaai vloog de deur open en sprongen Puck, Anne-Roos en Talina naar buiten! Klaar om naar het water te gaan.
Omdat het met vinnen zwemmen zo goed ging wilde Talina vandaag ook proberen Puck met een duikmasker te laten zwemmen. Helaas lekte er direct wat water in haar bril waardoor dat vertrouwen er nog niet direct was. Duikbril af en zonder duikbril zwemmen maar. Puck zwom vandaag duidelijk heel veel meer alleen/los in het water. Hierdoor kon zij ook veel beter naast Chabelita zwemmen en een grotere interactie met haar aan gaan. Wat super stoer! (We zijn benieuwd of meneer Martijn van de zwemles het straks ook gaat merken haha). In de afgelopen week heeft Puck geleerd in kleine stapjes hoe ze Chabelita rustiger kan benaderen waardoor ze beide niet meer schrikken van elkaar. Maandag schrok Puck bijvoorbeeld steeds van het uitademen van Chabelita, waardoor Chabelita ook weer reageerde op de spanningen van Puck. Vandaag waren er geen schrikmomenten meer voor beiden. Hoe mooi is dit om te ervaren dat ze echt naar elkaar toe groeien en dus ook leren te werken met elkaar.
Ook was Ricarda vandaag een half uurtje op het Dock erbij komenzitten. Ricarda is naast dat zij hoofdtherapeute is bij het CDTC ook een grote vriendin van Puck. Puck heeft 2 jaar geleden Ricarda ook als therapeut gehad. Het was een feestje en wat was Ricarda onder de indruk van de groei die Puck mee heeft gemaakt en weer mee maakt. Dat is steeds wel heel fijn om te horen als ouders. Dat iedereen heel graag met ons lieve meisje wil werken en dat ze steeds weer onder de indruk zijn van haar wilskracht en doorzettingsvermogen.
Wat heel duidelijk afgelopen week naar voren is gekomen is dat Puck het lastig vind om te antwoorden op directe vragen. Bijvoorbeeld – wat wil je doen? Of wat heb je nu geleerd? Wat is je emotie? Maar wanneer er geen “druk” op ligt ze spontaan hele mooie (en voor andere goed verstaanbare) zinnen maakt. Het vermoeden dat dit gebeurt ligt in een stukje zelfvertrouwen en in het gegeven dat ze de lat voor haarzelf dus zo hoog legt. Eens kijken hoe we hier volgende week verder op in kunnen gaan.
Daarnaast is het zelf bedenken van alternatieven als iets niet meteen lukt of kan een ander doel. Puck heeft het in zich dat zij anderen voor haar kan laten werken. Dit is een enorme kracht en talent van haar maar daarmee is er ook een valkuil en dat is dat zij zelf geen alternatieven meer (hoeft) te bedenken. Juist daarvan leert zij uiteraard ook veel. Hier zijn we dan ook al goed mee aan het oefenen. Je merkt dat wanneer je hier zelf bewust van bent en Puck iets meer rust en ruimte geeft of vraagt wat ze nog meer kan doen ze zelf hardop gaat nadenken. Dit is erg krachtig om te ervaren. Hierbij wordt ook gewerkt met het vergroten van haar (positieve) innerlijke spraak.
Soof en Joes hebben zoals gezegd vandaag op een vlot gevaren en Joes heeft zelfs een stuk gesnorkeld in een stuk zee waarvan ze eerst dacht dit niet te durven. Uiteindelijk was het het prachtig gaf ze aan en heeft ze mooie vissen en koraal kunnen bewonderen! Super stoer! 
Soof was vooral heel goed mee met een lepel (peddel) aan het varen. Ook hebben ze binnen aan een paar opdrachten gewerkt die ze allebei op hun eigen niveau weer wat meer inzichten hebben gegeven over verschillende situaties en gebeurtenissen.
Zoals ik al begon, er is hard gewerkt en nu is het tijd voor ontspanning. Weekend.
(Alhoewel die niet helemaal zal bestaan uit niks doen want morgen moeten we tenslotte wel even gaan kijken bij de intocht van onze Sinterklaas vriend en zijn Pieten die in Punda aankomen).
Een lieve groet van ons allemaal.
Dank jullie wel voor de leuke reacties die we mogen krijgen op onze blogs! Dat zorgt ervoor dat we volgende week ook weer zullen bloggen!