Suus, Dag 1 – 16 februari 2015

Afgelopen donderdag checkten we in bij de KLM balie voor onze vlucht naar Curaçao. Zes koffers konden in het bagageruim. De rolstoel en de sondevoeding leverden we in bij de afdeling “afwijkende bagage”. Nu maar hopen dat alles op de plaats van bestemming aankomt.
Het boarden verliep voorspoedig en netjes op tijd zat iedereen op zijn plek. Door een medisch probleem bij een meisje in het vliegtuig vertrokken we uiteindelijk ruim 5 kwartier later. Maud en Suus hadden zogenaamde “bulkhead seats”. Daar heb je geen rij stoelen voor je en dat stelde ons in staat om Suus goed rechtop te zetten als ze onderuit was gezakt in haar stoel (wat enkele tientallen keren is gebeurd…) en daar konden we Suus ook op de grond leggen als ze echt niet meer wilde zitten. De vlucht was lang, maar Suus heeft het heel goed gedaan (de rest van de familie ook). Op advies van de bemanning van KLM zijn we als laatste in het vliegtuig blijven zitten, aangezien de kans dat de rolstoel dan klaar zou staan bij de uitgang van het vliegtuig het grootst zou zijn. Helaas, alleen de buggy en geen rolstoel. Maar wel een hele aardige meneer, die het als zijn missie zag om ons te begeleiden. Hij wist waar de rolstoel stond, dat de tas met sondevoeding uit het vliegtuig was gekomen en hij vond dat wij langs de rij bij de douane mochten… En dat laatste alleen is al erg fijn, aangezien daar dus inmiddels een hele Boeing 747 aan mensen stond te wachten. Binnen een kwartier stonden we buiten met alle bagage !
Tijdens de transfer, georganiseerd door het Curaçao Dolphin Therapy Center (CDTC), naar de accommodatie ontmoetten we enkele gezinnen die ook de Dolfijntherapie gaan volgen. Leuk om te horen welke weg zij bewandeld hebben om tot hier te komen.
Aangekomen op onze eindbestemming Lions Dive, kregen we nog een verrassing. Het hoog-laagbed met hoge zijkanten was geleverd! Daar is Maud ruim een half jaar mee bezig geweest en nog geen 24 uur voor vertrek was het dan kennelijk toch geregeld.
Vrijdag, zaterdag en zondag waren echt nodig om te acclimatiseren. Suus moest erg wennen aan het nieuwe dag-nacht ritme, maar per dag werd het beter. Klaar voor de start van de therapie.
Maandag 16 februari 2015, het is eindelijk zo ver. Iets waar wij 3,5 jaar geleden nog van droomden en waar we het afgelopen jaar met velen hard voor hebben gewerkt, staat nu te gebeuren. We staan op om 6 uur en zitten om 7 uur aan het ontbijt. Twintig minuten later wandelen we met het hele gezin naar het CDTC. Om 7:30 uur Dewi Suus Bibiworden we voorgesteld aan Bibi en Dewi, respectievelijk de therapeute en “the intern”. Suus, Floor, Pien en Mees worden door Dewi meegenomen, zodat Bibi met ons het amnese gesprek kan voeren. Al snel rollen alle beperkingen van Suus over tafel, toch altijd weer een confronterend iets, maar de kennis en kunde die Bibi ten toon spreidt, geeft een goed gevoel. De vragen zijn recht in de kern en de dossierkennis over Suus is bijzonder goed. We praten over mogelijke doelen voor Suus met de therapie. Het verminderen van het “zelf-bezeren”, eten en drinken en meer ontspanning.Suus en bibi op schijf
Na een fotomoment gaat Suus mee met Bibi en Dewi voor het eerste deel van de therapie. In een behandelruimte wordt vandaag met name bepaald wie Suus is, wat ze doet en hoe. Na 25 minuten komt de lege rolstoel naar buiten… en daarachter op een schijf met wieltjes Bibi met voorop Suus in haar wetsuit !! Erg schattig en ze heeft het zichtbaar naar haar zin. Op weg naar de dolfijnen.
Suus heeft dolfijn Papito Suus en Bibi in watertoegewezen gekregen. Hij is 10 jaar en het oudste mannetje van de groep. Hij is een rustige dolfijn met veel ervaring en straalt rust uit. Vanaf het dok (platform in het water) gaat Suus met Bibi het water in. Al direct zien we een grote lach op haar gezicht verschijnen. Ze slaat met haar handen op het water en maakt plezier. Soms ligt ze met haar benen dwars over Papito die haar dan vervolgens voorzichtig voorttrekt.
Langs de kant staan wij onze tranen weg te vegen, pfff, wat een moment…
Papito springt
Suus gaat weer op het dok om wat oefeningen te doen. Vervolgens nog een keer in het water. Op sommige momenten gooit ze haar hoofd achterover en ligt ze heel relaxed op haar rug met haar hoofd in het water.
Papito doet een paar mooie trucs en Suus blijft genieten. Dan is hetSuus krijgt kusje van Papito uur voorbij en moet ze uit het water. Haar omhelzing met Bibi is echter zo innig, dat het bijna niet lukt! Suus gaat lekker douchen en aankleden.
 Suus papito Bibi
Als Suus er weer is, legt Bibi uit wat haar bevindingen zijn en waar zij aan wil gaan werken met Suus. Vandaag was het kennismaken en bepalen wat de verdere aanpak is. We geven Suus haar fles en direct als die op is, valt ze in slaap… moe van alle indrukken en het harde werken.

15 gedachten over “Suus, Dag 1 – 16 februari 2015”

  1. Wat is dit geweldig. Ik hoop van harte dat Suus zich er beter van gaat voelen en dat jullie er ook wat meer rust en ontspanning door zullen krijgen.

  2. Wat geweldig om Suus zo te zien. Een hele goede tijd toegewenst met elkaar. Dikke knuffel voor jou, Suus, en ook eentje voor Papito! Liefs Corrie

  3. WoW, prachtig! Wat super fijn voor Suus en jullie allemaal deze ervaring. Prachtige foto’s met stralende Suus. Liefs en een goede tijd daar !

  4. Hi, Fantastic! Geen idee dat het al zover was. Suus looks so happy!. Blijf schrijven, we kijken elke dag.” Big hug” uit Amerika!

  5. Wow, wat een eerste indruk en ervaring. Leef erg mee. Heel veel succes en plezier. Keep us posted! Kijk uit naar jullie volgende verhaal.

  6. Prachtig verslag. Wat een mooie dag. Fantastisch te lezen en te zien dat de eerste dag zo bevallen is. Op naar morgen en we kijken uit naar de volgende blog!

  7. Geweldig om te lezen, dit moet erg emotioneel voor jullie zijn. Ik wens jullie veel meer mooie momenten met elkaar, en ik hoop de therapie echt iets oplevert voor Suus.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *