Suus, Dag 10 – 2 maart 2018

De laatste dag van de therapie! Het is een cliché, maar wat is het snel gegaan. Het lijkt al zo heel gewoon dat Suus met Nubia in het water ligt en geniet van elke minuut. Het is alleen niet gewoon, het is heel bijzonder. De wijze waarop Suus contact heeft met Nubia, dat wij hier 2 weken met het hele gezin kunnen zijn en dat een team van therapeuten weer meedenkt over de ontwikkelingsmogelijkheden van Suus.

Nuria duwt met haar neus tegen de voeten van Suus

En tegelijk zijn een aantal dingen wel heel gewoon. Suus is namelijk ook op Curacao zeer zorgintensief, net als thuis. Dat is best wel lastig op een eiland waar alles soms zo perfect lijkt. Het betekent dat je moet accepteren dat sommige dingen niet kunnen, of anders gaan dan je wilt. Maar met de juiste mindset kan heel veel. We zijn naar ontoegankelijke strandjes geweest, hebben een ware survivaltocht doorgemaakt in het national park Shete Boka, Suus ging mee in de huurauto in een HEMA-autostoel, met de rolstoel op een boot en nog veel meer.

Surfen op de buik van Nubia

In de therapie zijn kleine stapjes gezet op het gebied van mondmotoriek, JA & NEE en staan. Het is nu aan Team Halkes om eea thuis door te zetten. De therapeuten zijn het er wel over eens: Suus snapt heel veel, maar heeft een eigen willetje en heeft niet altijd zin (om te werken). Haar prikkelverwerking blijft een aandachtspunt en daarmee het zelfbeschadigend gedrag.

De laatste dagen wil Suus heel graag staan. Dat gaat mogelijk helpen bij het aankleden en verschonen.  Zoals bij zoveel dingen weet ze bijna niet meer van stoppen. In het ondiepe zwembad duwt zij zich tegen ons aan zodat wij haar een beetje op weg helpen met het staan. En dat doet ze dan 100 keer en bij elke keer kijkt ze heel trots.  Super leuk natuurlijk!

Het valt op dat bij het CDTC iedereen de tijd neemt om aandacht te geven aan de kinderen. En als het soms wat langer duurt,… dan duurt het soms wat langer. Dit hangt voor een deel samen met het feit dat de gezinnen hier ook alle tijd hebben, maar het is zeker ook een manier van omgaan met de beperkingen van deze kinderen.

Het duurde vandaag even voordat Suus met Lisette en Hanna naar buiten kwam. “Suus had haar eigen plan”: zei Lisette lachend. Op het dok zat Suus keurig netjes te wachten tot zij het water in mocht. Vervolgens ging ze het water in met een glimlach van oor tot oor. Heerlijk! Om de tijd met Nubia goed te gebruiken, werd de dok-tijd overgeslagen. Het spelen met de bal is duidelijk de favoriet van Nubia en Suus. Suus strekt haar armen uit als ze Nubia met de bal ziet komen en moet soms zelfs de bal “ontfutselen” van Nubia. Wat een lol.

Lisette, Hanna, Mirjam en Anouk, ontzettend bedankt voor de goede zorgen voor Suus, het geduld, de tips en de aandacht voor Suus en ons gezin. Wij hebben genoten en gaan thuis door met de hernieuwde inzichten en de handvaten voor ontwikkeling.

Lisette, Mirjam, Suus en Hanna (Anouk ontbreekt op de foto)

2 gedachten over “Suus, Dag 10 – 2 maart 2018”

  1. Lieve Suus,
    Wat is er veel mogelijk met aandacht!
    Ik ben zo blij dat je straks weer thuis bent en dat ik kan zien hoe goed het jou heeft gedaan. Nubia en het team moet je achterlaten maar thuis wacht Nick de pony én iedereen die van je houdt op jou! Welkom thuis fsmilie Halkes.

  2. Het zit er weer op, wat gaat de tijd toch giga hard. Gaaf weer om.jullie belevenissen en vorderingen te volgen. Op inderdaad naar de thuis therapeuten en straks het KDC aandachtslab. Heel veel succes en we zijn er van overtuigd dat jullie het kunnen. Grtjes van ons 4-tjes

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *