Thomas, Dag 10 – 3 maart 2017

Een beetje weemoedig staan we vandaag op, want ja, vandaag is het de aller-aller-laaste dag dat Thomas en Kanoa samen zwemmen. En wat een mooi tandem waren ze de afgelopen weken!

Thomas was wel een beetje moe, maar had desondanks een super-laatste dag.

Het binnen werken ging zo snel dat Thomas als eerste van de vier therapiekinderen naar buiten kwam, dus lekker veel watertijd! Bij het werken heeft Matthias Thomas ingesmeerd met Nivea (het uitwrijven daarvan is goed voor de diepe druk) en Thomas genoot. Verder mocht hij kiezen: of spelen met de aap, of door de tunnel kruipen. Wat ik niet had verwacht, hij koos voor door de tunnel kruipen. En moest gisteren Matthias nog allerlei trucjes uithalen om hem er doorheen te krijgen, vandaag kroop hij er zo snel doorheen dat Matthias zich ook afvroeg wat er gebeurde! Altijd in voor een verrassing he Thomas? Misschien hielp het dat Thomas, als hij het goed zou doen, wist dat hij een worteltje mocht eten?

In het water genoten de drie heren zichtbaar. Thomas mocht nog een paar nieuwe dingen doen (spelen met de ringen bijvoorbeeld: je gooit de ring weg en Kanoa komt hem terugbrengen), op de buik van Kanoa liggend door het water en op je rug liggen en dan duwt Kanoa met zijn neus je door het water. Ook gaven Thomas en Kanoa elkaar een knuffel (Kanoa had zich opgericht uit het water en je zag Thomas kijken “Wow, je bent eigenlijk best groot!”). Heel goed hoor Thomas dat je toen een beetje angstig keek, mama snapt je goed want ik vind Kanoa prachtig maar ook imponerend!

Iedereen is natuurlijk nieuwsgierig of de therapie Thomas ook daadwerkelijk iets heeft opgeleverd. Eigenlijk is dat nu nog te vroeg om te zeggen en moet je het de komende tijd bekijken. Maar voor nu kunnen we in elk geval constateren dat Thomas beter focust en zich concentreert, bewust de therapeut aankeek en Kanoa volgde en meer klanken maakt. Ook is hij rustiger als hij dingen niet mag die hij wel graag wil en kunnen we, door bijvoorbeeld tot 5 te tellen samen met Thomas, sommige dingen voor hem voorspelbaarder maken. Met een schat aan ervaringen en tips gaan we naar huis. Nu bekijken hoe we al die tips, waarbij sensorische integratie de hoofdrol speelt, weer in het dagelijkse ritme kunnen inbouwen.

Voor ons als gezin is dit een prachtige tijd geweest, ook Suzanne en Eveline hebben de ervaring van hun leven gehad en passen al bepaalde tips en tricks toe in de communicatie met hun broertje. Onze dank richting Stichting Syndroom van de Lach, specifiek natuurlijk Maud en Seth, is groot. Maar ook aan alle donateurs en ambassadeurs die ons het afgelopen jaar gesteund hebben. Of het ging om het kopen van koekjes op Koningsdag, sponsoring tijdens de sponsorloop of langs de deuren voor de collecte, zomaar wat voorbeelden. Als jullie ons daarin niet hadden gesteund dan kunnen kids als Thomas en anderen deze therapie niet volgen. Dank natuurlijk aan alle mensen van het CDTC, wat een professionele en enthousiaste club mensen zijn jullie, specifiek natuurlijk dank aan Kanoa, Lisa en Anne, Matthias en aan dolfijnentrainsters Babette en Elza. Dank ook aan alle lezers van onze blog, jullie zullen nu wel genoeg dolfijnenfoto’s gezien hebben…….

En 1 ding is duidelijk: voor een kind waar de ontwikkeling anders van verloopt dan gebruikelijk is het een cadeau om deze therapie te mogen volgen!

Salo, Laura, Suzanne, Eveline en ons kleine grote heldje Thomas

10 gedachten over “Thomas, Dag 10 – 3 maart 2017”

  1. Genoten van je verslag en de mooie foto,s , ik hoop dat het thuisgekomen door werkt en jullie er als gezin voor Thomas veel aan hebben.

    Fantastisch dat dit kan.

    Groetjes Anita uit Breda

  2. Wat een geweldige tijd voor jullie gezin was dit, en wat super wat Thomas inmiddels al weer kan, wat er ook van over blijft, is een stapje in zijn verdere leven. Dikke kussen voor jullie ,tot snel,Syl en Ger

  3. Hebben genoten van jullie therapie verslagen, dank jullie wel hiervoor, gaan er van uit dat het Thomas verder gaat brengen!

  4. Indrukwekkend Laura om dit allemaal te mogen lezen, dank voor de leuke en duidelijke verslagen. Nog veel plezier de rest van jullie verblijf. Groetjes, Wilhelmina.

  5. Bedankt om dit allemaal te plaatsen
    Ben erg benieuwd hoe Het nu met Thomas verder gaat
    Hoop zo dat het goed helpt
    Dikke kus voor jullie en veel succes
    Ronny

  6. Wat een prachtige ervaring. Hopelijk helpt t Thomas echt en zien jullie steeds wat meer vooruitgang. Ik hoop t toch zo voor jullie? Goede reis naar huis en tot snel. Dikke kusss. Kitty

    1. Sensorische integratie speelt bij ons thuis ook een grote rol. Weliswaar op een andere manier dan bij jullie maar het harde werken en het enorm blij zijn met resultaten die voor andere kinderen niet echt een bijzondere prestatie zijn, herken ik heel goed. Het geeft bijzondere verdieping en zorgt voor dankbaarheid. Al is het soms ook een eenzaam eiland. Daarom fntastisch dat deze dolfijntherapie bestaat! ?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *