Thomas, Dag 7 – 28 augustus 2018

Thomas had vandaag gelukkig weer een dag met meer focus, heerlijk om te zien.

Omdat Suzanne, Eveline en ik een workshop kregen over dolfijnen was de opstart van deze therapie-ochtend net iets anders dan anders. Toen Stephanie en Ricarda Thomas op haalden bij Salo en naar de kamer reden kwamen ze langs ons en zagen wij een huilende Thomas. Dat hadden we nog niet eerder gezien, dus wat was er aan de hand? Later hoorden we dat er iets niet naar Thomas zijn wens ging rondom een flesje wat hij vast wilde houden en dat dat kennelijk net iets te snel ging. Dus het had gelukkig niets te maken met de therapie!

Eerst hebben ze in de kamer het gewone ritueel gedaan. Daarbij was Thomas iets fitter dan gisteren dus dat is al mooi meegenomen. Thomas moest over een parcours van tegels heenlopen die allemaal anders voelen (ruw, zacht, harig etc.). Aan het einde van het parcours hingen allemaal kaartjes met spelletjes die Thomas met Kanoa kon doen. Hij mocht daar steeds 1 plaatje van pakken en daarmee beïnvloedde hij alvast wat hij tijdens de watertijd kon gaan doen. Thomas keek goed (en moest ze weer over zijn middenlijn plakken). Tussendoor nog even 1x extra de zware deken (het flesje zat hem misschien toch nog een beetje dwars) en hij mocht 2x met de spraakcomputer een spelletje uitkiezen en dat deed hij heel adequaat. Thomas koos het sterrenlicht (een bal die draait, met lichtjes).

Na het omkleden wilde Thomas erg graag in zijn rolstoel zitten om naar het water te rijden, maar dat was dit keer niet de bedoeling van de therapeuten. En al gaf dit wel even wat gebrom, hij liet zich toch al snel overtuigen dat hij dan maar beter even kon doen wat ze wilden. Er is aan het begin van de therapie altijd 1 moment dat de kinderen naar buiten komen en langs de ouders naar de waterrand lopen. Thomas kijkt vaak even naar ons en vindt het dan prima. Vandaag wilde hij even naar ons toelopen. Even kijken en dan toch mee met de therapeuten, knap gedaan Thomas!

Vandaag had Kanoa pijn aan zijn neus (misschien heeft hij samen met Nubia wat wild naar visjes gezocht en nu had hij een wondje). Daarom konden bepaalde spelletjes niet gedaan worden (zoals de kus en hand- en voetpush, waarbij Kanoa met zijn neus Thomas door het water duwt). Maar de trainer en therapeuten zijn vaardig genoeg om daar weer een oplossing voor te verzinnen zodat het de therapie niet negatief beïnvloedt. Bijvoorbeeld het spelen met de bal kon wel, maar dan bracht Kanoa de bal niet op zijn neus maar in zijn bek, prima opgelost!

Thomas koos de spelletjes liever aan de hand van 2 grote foto’s dan aan de hand van 4 kleine. Belangrijk voor ons om te realiseren dat maat en hoeveelheid kaartjes dus echt effect kunnen hebben (en dat als het de ene dag met veel kaartjes het niet lukt dat niet hoeft te betekenen dat het de keer erna ook niet lukt).

Op het dok mocht Thomas in een grote doek liggen waarmee een schommel werd gemaakt. Heerlijk vond Thomas dat. Op deze wijze krijgt Thomas even wat grote harde prikkels en daarna een moeilijk taakje op het dok. Weer 2x een matchopdracht (met andere kaartjes dan de vorige keren). En al duurde het wat langer voordat hij zijn keuze kon maken, hij deed het toch maar mooi! Waarbij het de eerste keer zeker adequaat was en de tweede keer was niet helemaal zeker of dat zo was. Mooi om te zien was dat Thomas er na die eerste keer matchen wel even klaar mee was. Hij protesteerde dus. Vaak betekent dat ook: focus weg. Maar nu lukt het om Thomas toch direct weer aan het werk te krijgen. Misschien dus minder adequaat, maar toch, wel met concentratie!

In het water heeft Thomas veel ¨die¨ gekletst als hij Kanaoa bedoelde of zag. Dat ging echt van ¨die, die, dieeeee¨. En 1 keer hoorde Stephanie Thomas iets zeggen dat leek op ¨hoi¨. Superleuk is ook dat Thomas voor een nieuw spelletje koos, een snelle ronde op de buik van Kanoa. Jullie zien de foto’s bij deze blog, Kanoa ligt op zijn rug en zwemt heel hard, Thomas en Stephanie liggen op hun buik op de buik van Kanoa. Wauw, ik denk dat deze foto wel de foto van de dag is!

Kortom een mooie zevende dag waarbij Thomas heeft laten zien dat ook als hij dingen eigenlijk zelf niet wil hij het toch goed kan uitvoeren. En ook als Stephanie tegen Thomas praat kijkt en luistert hij heel aandachtig.

Suzanne en Eveline hadden gisteren een meidensessie (compleet met gezichtsmaskertjes, lekkere creme voor in hun haar en gelakte nagels) en vandaag gingen ze kajakken. Kortom een goede start van deze zevende dag!

Oh ja, en nog even tot slot. De therapie leert Thomas een heleboel nieuwe en positieve dingen, maar hij wordt er ook ondernemender en eigenwijzer van. Hij heeft al een paar keer zelf (zonder toezicht van ons) stiekem de lift genomen naar de eerste of tweede etage van ons appartementencomplex…..

En verder, terwijl ik deze blog zit te schrijven, krijgt Thomas een video-uitnodiging van Jelmer, ook een therapie-kindje, waarin Jelmer voorleest ¨Thomas, wil je met me komen spelen¨. Zo lief! Dus we gaan zo bij Jelmer en zijn zus en ouders zwemmen.

De contacten die er met de andere therapiegezinnen ontstaan zijn heel leuk en als je er dan ook nog vriendjes maakt zoals Thomas, hoe leuk is dat!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *