Thomas, Dag 9 – 30 augustus 2018

Vandaag had Thomas een actieve en alerte dag aldus Stephanie en Ricarda. Heel fijn om te zien en te horen. Zij vinden Thomas zeer communicatief. Hij kan heel veel duidelijk maken als je goed naar hem kijkt, hem keuzes geeft door middel van kaartjes en de spraakcomputer gebruikt. Omdat Thomas niet kan praten is de kans aanwezig dat anderen hem onderschatten en daar maakt hij ook wel eens gebruik van als hij geen zin heeft om iets te doen (waarbij mensen dan denken dat hij het niet kan). Belangrijke info voor ons, om daar altijd aandacht voor te hebben. Ook krijgen we het advies om, als wij begrijpen wat Thomas wil, dat altijd te benoemen. Voor Thomas, maar ook voor de omgeving, zodat zei zich ook realiseren en gaan leren zien hoe Thomas communiceert en hoe duidelijk hij dat doet.

Thomas maakt niet altijd een keuze tussen de aangeboden kaartjes en de spraakcomputer. Wij moeten ons beseffen dat dat kan zijn omdat hij geen zin heeft in de activiteiten op de spraakcomputer of de kaartjes. En dat mag ook. Wij hebben natuurlijk ook niet altijd overal zin in. Het is goed om dat te benoemen ¨Thomas, ik denk dat je er nu niet zo een zin in hebt, dus je mag nog 5 minuutjes spelen¨. Daarna gaat de activiteit dan wel door (bijv. als het een werkje is). Als Thomas dan nog niet kiest dan kunnen we zeggen: ¨Thomas, als je niet kiest, dan ga ik de keuze voor je maken, ik tel tot 5 en dan kies ik¨. Dit hebben ze regelmatig uitgeprobeerd en Thomas kiest dan regelmatig bij drie toch nog snel wat hij wil. Hier kunnen we wel weer wat mee.

Even 20 tellen op de trampo (hij keek daar zo blij naar dat het duidelijk was dat hij dat wilde doen) en toen een parcours. Ze hadden wat nieuws bedacht. Ze hadden een lang touw opgehangen, daaraan hing een kaartje en Thomas moest dat kaartje er met 2 handen vanaf halen, de ene keer de knijper met rechts, de andere keer met links. Natuurlijk heeft Thomas zeker met links heel veel hulp nodig, maar het is toch de bedoeling zijn linkerhand ook zoveel mogelijk bij de algemene dingen te betrekken. En de focus waarmee Thomas naar de knijper keek was heel goed. Het kaartje was ingepakt in huishoudfolie en Thomas moest dat folie eraf halen. Tip van Ricarda, dit is namelijk ook goed voor de diepe druk en het gebruik van 2 handen. De kaartjes die Thomas zo uitpakte moest hij op het bord hangen en dat waren de spelletjes die hij in het water zou gaan doen.  Daarna mocht hij een spelletje kiezen op de spraakcomputer. Maar….. de trampoline stond niet bij de keuzes op de spraakcomputer. Thomas koos dus niet. Stephanie heeft toen de ja/nee knop op de spraakcomputer aangeboden en gevraagd:¨wil je niet kiezen uit deze spelletjes¨, Thomas koos voor de ¨nee-knop¨. ¨Wil je dan op de trampo?¨ Thomas koos de ¨Ja¨-knop, die helaas ¨nee ¨ zie. Het is jammer dat de spraakcomputer nog wat kuren heeft, soms drukt Thomas op een plaatje en zegt het apparaat wat anders,  ik heb dus al contact opgenomen met de leverancier om te kijken hoe dit op te lossen.

Verder heeft hij in de kamer zo mooi ¨eten¨ gezegd dat de therapeuten ervan onder de indruk waren hoe netjes hij dat zei. Natuurlijk volgde als beloning dat Thomas een worteltje kreeg. Ook is Ricarda onder de indruk van de manier waarop Thomas echt een sprongbeweging op de trampo maakt en probeert te maken. Veel kinderen die dezelfde operatie als Thomas hebben gehad kunnen namelijk niet springen vertelde ze).

Toen naar het water. Salo en ik waren even bij Suzanne en Eveline (daarover later meer) en Thomas zei bij de plek waar wij normaal staan ¨die, die die¨ alsof hij wou zeggen ¨waar zijn ze nou¨. En toen we aankwamen was het zo duidelijk dat Thomas ons zag, hij had zijn hoofd helemaal achterom gedraaid om naar ons te kijken, maar daarna weer snel de focus op Kanoa. Twee keer koos hij niet goed uit de aangeboden kaartjes. Naderhand denken Stephanie en Ricarda dat Thomas eigenlijk in die spelletjes niet superveel zin had en dat hij daarom niet koos. Want toen hij mocht kiezen om te dansen of over de stok springen koos Thomas binnen 1 tel, daar had hij dus echt zin in. Ricarda zag vandaag dat Thomas ook al naar de plaatjes kijkt voordat zij het benoemen, als Kanoa aan komt zwemmen heeft hij de plaatjes al beoordeeld.

Op het dok weer matchen. De eerste keer lukte dat niet, maar daarna heeft hij weer 2x heel goed het kaartje erbij gezocht (dit keer kaartjes van waterspelletjes, waar hij tussendoor ook mee mocht spelen).

In het eindgesprek zei Ricarda letterlijk ¨ Thomas zit op een communicatietrein, ik denk dat het nu op het gebied van communicatie heel hard kan gaan en hij snel steeds beter zal kunnen werken met de spraakcomputer¨. Wauw, ons belangrijkste doel voor Thomas is communicatie dus als dit waar is is dat prachtig nieuws.

En bovenal had Thomas weer zo ontzettend veel pret, het is superjammer dat morgen de laatste dag is dat we naar zoveel blij gelach kunnen luisteren!

Wij startten vanochtend bij de broertjes /zusjes club want wij mochten als verrassing met Suzanne en Eveline mee. We moesten samen met de andere gezinnen wat opdrachtjes doen, ons droomeiland tekenen voor ons 5-en (met dolfijn, zwembad, strand en schaatsen) en daarna kregen wij de boeken waar ze aan werkten de afgelopen weken, het Very Important Brussenboek. Met daarin wensen wat ze het allerliefste met ons willen doen (naar het WK schaatsen, naar het WK hockey en naar Eurodisney) maar ook met dingen waar ze goed en minder goed in zijn. En als verrassing hadden alle ouders een brief aan hun kinderen geschreven waarom zij zulke superBrussen zijn. Voor ons niet moeilijk om te vertellen waarom Eef en Suus zo super zijn, Thomas boft zo met deze meiden!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *