Ze kan het. Helemaal zelf! 

En dan lig ik hier nu op bed, relaxed met de airco aan … want het is nog steeds erg warm (en benauwd) met mijn voeten wat hoger (normaal gesproken heb ook ik enkels namelijk, maar die zijn nu even helemaal niet (!!) te zien …..) de allerlaatste blog van ons grote avontuur te schrijven.

De oudste meiden zijn alvast wat spullen aan het opruimen. Frank en Jelle leggen samen de kleinste twee meisjes op bed en dan gaan we zo voor de laatste avond nog wat tv kijken voor we lekker gaan slapen.

Morgen om 11:00 uur wordt onze auto weer opgehaald (Emma rentals – dank voor de fijne auto die we hebben gehuurd). Om 12:00 uur komt Stephan (de huurbaas) voor de oplevering van de woning en om 13:30 uur zullen we opgehaald worden met een shuttle vanuit het CDTC geregeld bij onze villa om naar Hato te gaan. Morgenvroeg dus nog een rustige ochtend voor de boeg voordat de grote reis naar huis écht weer begint.
Maar eerst …. vandaag.
De laatste therapiedag, de laatste keer voor ons naar en van het CDTC. Wat was het een mooie dag. Ik zal jullie snel “meenemen”, want ik weet inmiddels goed dat de blogs met plezier gelezen worden. (Overigens is dat heel erg fijn om te weten en terug te mogen lezen! Dat maakt dat ik iedere dag weer de zin had om jullie deelgenoot te laten zijn van onze reis).
Na het ontbijt zijn we weer mooi op tijd vertrokken naar het CDTC. Puck met haar eigen zwemtas, Bente met nog slechts 1 kruk, allemaal met goede zin en een fel zonnetje in de lucht.
Vandaag begon de dag wat anders voor iedereen. Talina en Anne-roos kwamen ons halen voor de dag en dit keer mochten we allemaal mee naar binnen! Zoals ik eerder al had beschreven is Sherborne een methode die de afgelopen dagen veel is toegepast bij Puck. Dit keer mochten wij hier allemaal mee kennis maken en oefenen. We hebben zo het eerste half uur met elkaar verschillende oefeningen gedaan zodat we konden ervaren hoe dit op je in werkt en wat voor oefeningen we met elkaar en Puck kunnen doen wanneer we weer thuis zijn. (Ik moet eerlijk bekennen dat sommige oefeningen best lastig zijn nog en dat dit zeker niet alleen met (mijn inmiddels flinke) buik te maken heeft.
Aan het einde van de oefeningen werden nog wat acrobatische oefeningen gedaan door Soof, Puck, Talina en Jelle en vertrok Puck met haar team weer naar het water.
Jennifer (de dolfijnen trainster die alle andere dagen onderdeel uit maakte van team Puck) kwam de drie zussen ophalen want zij hadden vandaag een “dolfijn trainer dag”. Ze hebben met elkaar van alles geleerd over dolfijnen, hoe ze te trainen, wat ze eten en gekeken in de viskeuken en vriezer en zelfs mee vissen afgewogen voor de verschillende dolfijnen.
Wij, als ouders, kregen de evaluatie formulieren en hebben met elkaar nogmaals besproken hoeveel deze therapie voor Puck, voor ons als ouders en voor ons als gezin van Puck heeft gebracht. Ik kan het echt niet anders verwoorden dan dat wij met elkaar een bijzondere reis zijn aangegaan en dat we met elkaar hebben gezorgd dat dit een groot succes is geworden. We zijn nader tot elkaar gekomen en gegroeid. We hebben (nieuwe) inzichten gekregen en geleerd. Er zijn tips en tools gekregen voor de toekomst en we hebben gezien hoe verbindend deze reis is geweest ons allemaal!
Hierna zijn wij snel weer naar het uitkijkpunt gelopen om te kijken en te genieten van Puck in het water met haar dolfijn, Chabelita.
Maar wat wij verwachtten te zien, zagen we op dat moment nog niet. Later hoorde we dat de dolfijnen met elkaar even wat “te regelen” hadden en Puck lag met Talina prima in het water te kletsen met Marcus en Jonathan. (Deze laatste twee zijn de therapeut en cliënt die de afgelopen 2 weken op het Dock naar Puck kei hard aan het werken zijn geweest). Het was vooral een rustig tafereeltje hoe ze met elkaar aan het kletsen waren. Maar er moest ook nog gewerkt worden…. de docktijd werd naar voren gehaald en in plaats van in het water werd er op de kant hard gewerkt. Overigens was dit ook helemaal niet verkeerd want deze tijd is tijdens de afgelopen dagen regelmatig heel kort gebleken voor Puck. Puck weigert namelijk om in de zee te plassen. Ze is keurig opgevoed en “plassen moet op het toilet niet in de zee!” is echt haar zin wanneer ze tijdens het zwemmen voelt dat ze moet plassen. Regelmatig zagen we haar dan ook op de rug van Anne-Roos voorbij sprinten naar het toilet om te plassen en zo, zo min mogelijk kostbare tijd verloren te zien gaan.
Na de oefeningen op de kant waren ook de dolfijnen er klaar voor enmocht Puck weer richting het water. Wat er toen gebeurde….!
Puck gaf aan dat ze zelf wel kon zwemmen met Chabelita. Hierin mocht ze het volledige vertrouwen ervaren van haar team en daar ging ze. Nadat haar vinnen goed aan haar voeten zaten sprong ze zelf van het Dock het water in. Ze vroeg om de oefening met de stok en zwom vervolgens alleen met de stok naar het midden van het water. Als een volleerd dolfijnen trainster hield ze de stok goed vast en gaf Chabelita de opdracht om er overheen te springen!! Het ging super goed!! Kippenvel! Bij ons allemaal. Wat een onwijze kanjer is het toch en wat is ze weer veel gegroeid in haar zelfvertrouwen.
Daarna zagen we dat Puck het de tijd voor Talina vond om het water in te gaan. Dus klom ze de kant op en mocht Talina van haar een kaartje uitkiezen om met Chabelita te gaan doen. Wat een geweldige laatste dag zo voor hen allemaal. Uiteraard hebben Puck en Talina daarna samen nog verschillende oefeningen en leuke spelletjes met Chabelita gedaan om er een mooi afscheid van te maken.
Daarna was het moment daar…. het grote afscheid. De eindevaluatie en de presentjes voor elkaar om elkaar te bedanken voor de mooie stappen die we met elkaar hebben kunnen zetten. (Op dit soort momenten is het heerlijk om zwanger te zijn en je hormonen de schuld te geven hoor! Want de band die je met elkaar opbouwt, het wederzijdse vertrouwen van iedereen in elkaar, de groei die daardoor mogelijk gemaakt is… het is niet flauw hoor!)
Er zijn mensen die niet (volledig) snappen wat de werking van de therapie is en kan zijn. Wat de meerwaarde is die deze therapie kan brengen aan zowel de persoon die de therapie mee mag maken als aan het gezin of de mensen rondom deze persoon en dat kan en mag. Ik heb dagelijks geprobeerd een kijkje te geven in de verschillende stappen en groei die doorgemaakt is. We krijgen nog een verslag waarin stapsgewijs beschreven is hoe we deze groei nog verder kunnen uitbouwen met elkaar. Naast mijn blogs zijn er op het internet nog vele andere blogs, ervaringen en verhalen te vinden over de (soms) wonderbaarlijke stappen die gezet zijn door deel te hebben genomen aan deze therapie. Maar het is zoveel meer dan “met dolfijnen zwemmen, wat leuk is”.
Na hele dikke en lange knuffels (want eigenlijk wilde ze met Talina mee naar huis…..) liep Puck trots met een mooi fotoalbum en een usb stick vol met filmpjes en foto’s tussen ons in weg van het CDTC. Voldaan liepen wij allemaal met haar mee.
De rest van de dag hebben we leuk met elkaar afgesloten. Frank en Jelle hebben samen een mooie duik gemaakt. En wij hebben een meiden-middag gehouden in Sambil. In een mini-Monkeytown hebben Puck en Soof samen geklommen en gespeeld en ik heb met Bente en Joes heerlijk gekletst.
Na een goede 3 uur hebben we Frank en Jelle weer opgehaald (die het samen een mooie duik van ruim een uur hebben gemaakt) en zijn we richting Piscaderabaai gereden waar we met elkaar geproost en gegeten hebben onder het genot van de ondergaande zon op het strand.
Een bijzonder avontuur die we met elkaar beleefd en aangegaan zijn. Trots ben ik op ons allemaal!
Nu ga ik eens wat te drinken pakken en bij de andere op de bank kruipen.
Nogmaals een woord van dank aan iedereen die er aan heeft bijgedragen dat deze therapie voor ons werd mogelijk gemaakt. Dank Maud en Seth van de geweldige stichting Syndroom van de Lach, voor de mogelijkheden en het opnemen van ons als gezin en Puck als therapiekind. ❤️
Wie weet dat ik ooit in de toekomst nogmaals jullie mag meenemen in een dergelijke blog. Maar voor nu kijken we terug op een geslaagde therapie en gaan we aan de slag met dat wat Puck en wij geleerd hebben.
Liefs,
Frank – Mindy – Jelle
Puck – Soof – Bente & Joes.